About these ads

zசேது

சேது சமுத்திரத் திட்ட‍ வழக்கு விசாரணைகளின் தீர்ப்பு என்பது மூட நம்பிக்கையின் அடிப்படை யில் அமைந்திடாது, விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையி லும், பொது மக்க‍ள் நலன்களு டன் நாட்டு நலனையும் கருத்திற் கொண்டும் அமைந்திடல் வேண் டும் என்பது  தொடர்பாக , திரு அழகரசன் அவர்கள் உச்சநீதி மன் ற நீதிபதிகளுக்கு கடிதம் எழுதி யுள்ளார். இக்கடிதத்தில் ராமர் பாலம் என்ற இல்லாத ஒன்றை (மூட நம்பிக்கையை) மக்க‍ளிடம் புகுத்தி சிலர் தங்களது அரசியல் சுய லாபத்திற்காக, சேது சமுத்தி ரப் பாலக் கட்டுமான பணிகள் 70% மேல் முடிவடைந்த நிலையில் தடுத்து நிறுத்திவிட்ட‍னர். உச்ச‍ நீதி மன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்து ள்ள‍னர். வழக்கு விசாரணை விஞ்ஞான ரீதியாக நடைபெற வேண் டும் என்ற நல்ல‍ நோக்கத்தோடும், தகுந்த எடுத்துக்காட்டுக்களோ டு தனது கடிதத்தில் விளக்கியுள்ளார். இதோ கீழே அந்த கடிதத்தின் நகலை பிரசுரித்துள்ளோம்.

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

இந்து மதத்தின் சிறப்புக்களை சொல்லும் “சங்கரா டி.வி.”யை நேரலையாக காண‌

**********************************************************************

சைவ சமயத்தின் சிறப்புகளை திரு. அழகரசன் அவர்கள் கவிதை வரிகளாக வடித்துள்ளார். அவரது கவிதையின் ஒவ்வொரு வரியி னை நன்கு படித்து, ஆண்டவனின் பரிபூரணத்துவத்தை உணர்ந்து, ஆனந்தமடையுங்கள்

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

செந்தமிழின் சீர்மை” என்ற இந்தக் கட்டுரையின் முடிவில் தொடங்கும் மற்றொரு கட்டுரை சாதகமாய் சொல்வதுதான் சா(ஜா)தகமா? 

             தமிழ் எழுத்துக்களின் தற்போதைய நடைமுறையில் உள்ள‍ பிழைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதுடன், தமிழ்மொழியினை மென் மேலும் எளிமையுடனும் சிறப்புடனும் எழுதிடும் வகையில் திரு. கி அழகரசன் அவர்களால் கண்டறியப்பட்ட‍ “செந்தமிழின் சீர்மை” என்ற இந்த கட்டுரை ஆகும். வாசகப் பெருமக்கள யாவரும் இக் கடடுரையினை படித்து, இவர் வழியில் தமிழினை எழுதிட இக்கட் டுரையின் ஆசிரியர் சார்பாகவும், விதை2விருட்சம் சார்பாகவும் வேண்டுகிறோம். 

இது சம்பந்தமான மேலும் அரிய தகவல்களை அறிந்திட அழையுங்கள்
ஆசிரியர் – திரு. கி அழகரசன்
கைபேசி எண் – 91766 07331

-*-

இந்த அற்புத கட்டுரை 06-02-1994-ல் விடுதலை நாளிதழ்-லும், 2004,-ல் வீரமுழக்க‍ம் ஆகஸ்டு மாத இதழ்-லும்  வெளிவந்துள்ள‍து குறிப்பிடத்தக்க‍து. உங்கள் பார்வைக்கு அதன் நகலை கீழே கொடுத்துள்ளோம். 

இது சம்பந்தமான மேலும் அரிய தகவல்களை அறிந்திட அழையுங்கள் 
ஆசிரியர் - திரு. கி அழகரசன்
கைபேசி எண் - 91766 07331

*****************************************************************

விதை2விருட்சம் இணையத்தில் விளம்பரம் செய்ய vidhai2virutcham@gmail.com என்ற மின்ன‍ஞ்சல் மூலமாக‌‍ தொடர்புகொள்ள‍வும்,

*

*********************************************************

************************************************************

***********************************************************************

வ‌லப்புறமுள்ள‍ சைடு பாரில் உள்ள‍ Pages -ல் உள்ள‍ தலைப்பு – வெயர்ல் பூல் வாஷிங்மிஷின் – தற்போதைய மாடல்கள் -

இதை கிளிக் செய்து பயன்பெறுங்கள்

About these ads

7 Responses

  1. Such a good website. Good job

  2. enter your mail id on email subscription box for subscribing

  3. Perfect, just perfect

  4. Nice job!

  5. சிங்களத் தீவினுக்கோர் பாலம் . . . . . . . . சேது ஆயுதபூசை . . . . சரஸ்வதிபூசை . . .
    முதலில் வேத இராமாயண மாபாரத புராணங்களில் இடம்பெற்றுத் தமிழ்நூல்களில் இடம்பெறாத; பிராமணர், பார்ப்பனர், ராசரிஷி, ரிஷி , வஷிட்டர்கள், சத்திரியர், சேத்திரியர், சிங்களர், புலத்தியர் போன்றசொற்களில் உள்ளோரையும்; சங்கப்பாடல்; காப்பியங்களிலும் பிற பண்டைய தமிழ் ஏடுகளிலும் இடம்பெறும்; அரசன், மன்னன், வேந்தன், அகத்தியர்கள், முனிவர்கள், அந்தணர், பார்ப்பார், யவனர், அவுணர், ஆரியர், மோரியர் போன்றோரையும்; யாவர் என்பதைப் புரிந்துகொண்டாக வேண்டும்.
    அந்தணர் என்போர் அறவோர் என்பதைத் திருக்குறள்
    தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுவிடுகிறது. பார்பாரை; அந்தணருக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளோராக ஒருசில பாடல்களில் காண்கிறோம்; பிராமணர் என்னும் சொல்லோ, தகவல்களோ சங்கநூல்களில் இடம் பெறவில்லை. அமணர், புத்தன் என்னும் சொல்களோ தகவல்களோ காப்பியங்களில் மட்டுமே உள்ளதும் நோக்கத்தக்கது.
    இந்தியவரலாற்றில் சந்திரகுப்தனின் அப்பன் பாட்டன் காலத்துக்கு முன்னரும் சமகாலத்திலும் அந்நியராகக் கிரேக்கர் இங்கு வந்து நாகர்களுடன் போரிட்டுத் தங்களை நந்தர்களாக நிறுவிக்கொண்டதைச் சங்கப்பாடல்களில் காண்கிறோம். பஞ்சாப்பின் (குருத்வாரா?)துவரை எனக் கபிலன் குறிப்பிடும் நாட்டையும் மேலும் இரண்டு வடமேற்குப்பகுதி ஆப்கானிஸ்தான் காந்தாரம் வரை இழந்துள்ளோம். கிரேக்கன் அலெக்சாண்டன்; சந்திரகுப்தனுடன் போரிட்டுத் தோற்று இழந்தவற்றை சந்திரகுப்தன் மீட்டெடுத்தான்; அலெக்சாண்தன் தனது அடிமைப்படைத் தளபதி செல்யூக்கஸ் நிக்கண்தனின் மனைவிக்கும் தனக்கும் பிறந்த ஹெலனைப் பலநிபந்தனைகளுடன் சந்திரகுப்தனுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்ததாகக் காண்கிறோம். இவ்வரலாறு புராண
    இதிகாச வேத காப்பியங்களிலும் பலவாறு மாற்றுப் பெயர்களில் உள்ளதை எவரும் வெளிப்படுத்தவில்லை.
    மாபாரத்தில் உள்ளபடி: சந்தனு-சந்திரகுப்தனுக்கும் வின்னுலகப் பெண் திசாவுக்கும் பிறந்த ஏழு குழந்தைகளைக் கங்கை நதியைச் சுற்றியுள்ள ஏழுநதிகளில் ஒவ்வொன்றுக்குமான ஏழுதிசை நாடுகளுக்குக் (வசு)காவலர்களாக விட்டுவிட்டாள். இவர்களே வசுக்கள்/ திசைக்காப்பாளர்கள். எட்டாவதாகப் பிறந்தவனே தேவவிரதன்-அசோகன் என இல்லாத ஒரு அசோகனை; எட்டாவதாகப் பிறந்த கண்ணன்-கரவேலுக்கு மாற்றாகப் புகுத்தி; பெருக்கெடுத்தோடிய கங்காநதியை/பிற ஏழு நதிகளை (நாட்டுமக்களை) அம்பு(படை)களால் தடுத்தவன்/கட்டுப்படுத்தியவன் என மாற்றியுள்ளனர்.
    அத்தின-அட்டினபுரம்(எட்டாம் நகரம்)சந்தனுவின் எட்டாவது குழந்தை கண்ணன்- மாற்றாக தேவவிரதன்-பீஷ்மன்-அசோகனுக்கானதென மாற்றினர். தந்தை சந்தனு-சந்திரகுப்தனுக்குச் சத்தியவதி-ஹெலனை மணம்முடிக்க; சத்தியவதியின் தந்தை உபரிசரவசு-அலெக்சாண்தனின் கட்டளைகளின்படி; அடிமையும்-சத்தியவதியின் வளர்ப்புத்தந்தையுமான செல்யூக்கஸ் நக்கந்தனிடம்; தேவவிரதன்-பீஷ்மன்; நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரியாக வாழ ஒப்புக்கொண்டதால் பீஷ்மன் எனப்பட்டான்.
    சத்தியவதி – ஹெலனுகும் சந்தனு-சந்திரகுப்தக்கும் பிறந்தவர்களே சித்ராங்கதன்-பிம்பிசாரனும், விசித்ரவீர்யன்-பிந்துசாரனும் ஆவர். பிம்பிசாரன் சிறுவயதிலேயே அதே பேர்படைத்த கந்தருவன்-புஸ்யமித்திரசுங்கனால் கொலைசெய்யப் பட்டான். இதனால் சிறுவன் பிந்துசாரனை அரசனாக்கி; பீஷ்மனே நாட்டின் பாதுகாவலனானான். பிந்துசாரனுக்கு மணமுடிக்க; காசிராசனின் புதல் வியர்; அம்பை, அம்பிகை, அம்பாலிகை மூவரையும் அசோகன் கொண்டுவந்தான். ஒருத்தி அம்பை; முன்னரே சால்வன்மீது காதல்கொண்டு வாழ்ந்ததால் விடுவிக்கப்பட்டாள்; பீஷ்மன் கடத்திச்சென்றதால்; சால்வன் அம்பையை ஏற்க மறுத்துவிட்டான்; அதனால் அம்பை; அசோகனை மணக்க விரும்பினாள்; ஏற்கமறுத்த அசோகனிடம்; ஆண்களுக்கான அனைத்து வித்தை, போர் முறைகளைப் பயின்று அசோகனைக் கொல்வதாகச் சபதம்செய்து நீங்கினாள். (இதனை மறைத்து மறுபிறவி யெடுத்து அலியாக; பீஷ்மனை வீழ்த்தியதாக மாற்றினர்)அம்பிகாவும் அம்பாலிகாவும் பிம்பிசாரனுக்கு மனைவியராயினர். இவர்களுக்குக் குழந்தைகள் இல்லா நிலையில் விசித்ரவீர்யனும் இறந்துபோனான். இந்நிலையில் சத்தியவதி; அசோகனையே நாட்டையும் தனது மருமகள்களையும் ஏற்று மணமுடித்துக்கொள்ளும்படி வேண்டினாள்; இதனை அசோகன் மறுத்துவிட்டான்.
    மிக முக்கியமான தகவல் மாபாரதத்தில்: ஹெலன் -சத்தியவதி; சந்திரகுப்தன்-சந்தனுவுக்கு மணம் செய்யப்படுவதற்கு முன்னர்; கருப்பு நிறப் பராசரனுடன் புணர்ந்ததால் பிறந்தவனே கருப்பு நிற வியாசன்; அதனால் சத்தியவதி – ஹெலன்; கருப்பு நிற வியாசனை அழைத்துத் தனது மகனாக பிந்துசாரனின் மனைவியருடன் புணர்ந்து வாரிசுகளை உருவாக்க வேண்டினாள்; என நம்பமுடியாத தகவலும் இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும்; அம்பிகா வியாசனுக்காகக் காத்திருந்தபோது வந்த வியாசனின்? உருவத்தைக்கண்டு பயந்து கண்களை மூடிக்கொண்டு புணர்ந்ததால் குருடனாக திருதராட்ரன் பிறந்தான். அடுத்து அம்பாலிகா வியாசனைக்கண்டு பயந்தது அச்சத்தால் வெளுத்ததால் பாண்டு வெள்ளையாய்ப்பிறந்தான். முதல்மகன் குருடனானதால் அம்பிகாவுடன் கூடி மற்றொரு மகனைப் பிறப்பிக்கும்படி வேண்டினாள் சத்தியவதி. இந்தற்கு இனங்காத சத்தியவதியின் மருமகள் தனது வேலைக்காரியைஅனுப்பினாள்; வேலைக்காரியுடன் வியாசன் புணர்ந்ததால் விதுரன் பிறந்தான்; என உள்ளது. இப்படியாக; திருதராற்றன், பாண்டு, விதுரன் மூவரும் சகோதரர்களாகிச் சந்திரகுப்தனின் பெயர வாரிசுகளாகக் காட்டப்பட்டனர்.
    இவ்விடத்தில் மற்றொரு (உண்மை)வரலாறு உள்ளது. ஒரு வசிட்டன்(கிரேக்கத்தவன்; நமது நாட்டைக் கைப்பற்றச் சதிசெய்து; நம்நாட்டுப் பெண்களான); அவனது மனைவி சத்தியவதியையும் அவளது தாயையும் பிறருடன் புணரவிட்டு; சத்தியவதிக்குச் சமதக்கினியும் அவளது தாய்க்கு விசுவாமித்திரனும் பிறந்ததனர்; சமத்தக்கினிக்கும் ஐந்து புதல்வர்கள் உண்டு; அவர்களுள் பரசுராமனே துரியோதனன்; சமதக்கினி கூட்டத்தாரும் நூற்றுவர் கன்னர் சதவாகனர் எனப்பட்டனர்.
    திருதராட்றன் குருடனானதால்; பீஷ்ம அசோகன் பாண்டுவை மன்னனாக்கினான். பாண்டுவுக்குக் குழந்தை பிறக்காததால் பீஷ்ம அசோகனும் சத்தியவதி ஹெலனும்; பாண்டுவின் மனைவி குந்தியை வனத்துக்கு அனுப்பித் தருமதேவனைப் புணர வைத்துத் தருமபுத்திர-யுதிஸ்ட்ரன்-கரிகால் பிறப்பிக்கப்பட்டான்; வாயுதேவனுக்கு வீமனும்?, தேவேந்திரனுக்கு அர்ச்சுனனும்? பிறந்தனர்? இப்படியாகப் பாண்டுவின் துணைவி மாத்ரிக்குப் பிறந்தவர்களே நகுலனும்? சகதேவனும்? ஆவர். அத்தினபுரத்தில் காந்தாரி; ஐந்து ஆண்டுக்குப்பிறகு கருத்தரித்தாள். இரண்டு ஆண்டுகளாகியும் குழந்தை பிறக்காமல் வயிற்றில் அடித்துக் கொண்டதால் மாமிசப்பிண்டம் பிறந்தது; நூற்றியொரு துண்டுகளாக்கிக் குடங்களில்வளர்த்து? வியாசனால் பிறப்பிக்கப் பட்டோரே? வீமன் கானகத்தில் பிறந்த அன்று பிறந்த துர்யோதனும் பின்னர் ஒவ்வொருநாளும் பிறந்தோரும் ஒரு பெண்ணும் என நூற்றி ஒருவர் ஆவர். இவர்களது விவரமும் தந்தையரும் பிறப்பும் பலவாறாக நம்பத்தகாததாகக் காணப்படுகிறது. பாண்டுவைக் குந்திக்கு மணமுடிக்கும் முன்னர் சிறுமியாக இருந்தபோது சூரிய / சோழ குலத்தானுடன்? புணர்ந்ததால் பிறந்தவனே கர்ணன் (முசுகுந்தனோ?); இவனைப் பலரும் அவமதித்ததால் துரியோதனன் தனது நண்பனாக்கிக் கொண்டு; சூரியகுலச் சோழ பாண்டவருடன் பகையைவளர்க்க; ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினான்.
    பாண்டுவை மணந்தபின் குந்திக்குப் பிறந்தோர்; பாரத-இந்திய வம்சத்தராகவும்; இவர்களுக்குப் போட்டியாகக் காந்தாரிக்குப் பிறந்தோர் அந்நிய கௌரவராகவும் இரு இனங்களாக உள்ளனர். இராமாயணத்தின் இராவண நெடுஞ்செழியன் புலத்தியனாக உள்ளான். இதேபோன்று விசுவாமித்திரருக்குப் பிறந்தோர் பாரதராகவும்; சமதக்கினிக்குப் பிறந்தோருள் பலர் அந்நியராகவும் பார்கவ பிராமணராகவும் உள்ளனர். சமதக்கினிக்கு எத்தனை மனைவியர்? சமதக்கினியின் துணைவி ரேணுகாவுக்குக் குழந்தை பிறந்ததா? தெளிவாக இல்லை. சமதக்கினி தனது வயோதிக காலத்தில் ரேணுகாவையும் மணந்ததாக உள்ளது. மேலும் ரேணுகாவின் தங்கையே கரிகால்சோழனின் மனைவி அங்கலம்மா எனப்பட்ட ஸ்ரீ-திருமகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
    ஒருவசிட்டனின் மனைவியான சத்தியவதியின் தாய்; இந்திய பாரதத்தவனுடன் கூடியதால் பிறந்த விசுவாமித்திர வம்சத்தார் இந்திய- பாரதராகக் கருதப்படும் நிலையில்; அவ்வசிட்டனின் மனைவி சத்தியவதிக்குப் பிறந்த சமதக்கினியும் அவனுக்குப் பிறந்த கௌரவரும் அந்நியராக உள்ளனர். இதனை நச்சினார்க்கினியரின் ஒரு மேற்கோள்பாடல் உறுதிப்படுத்த உதவுகிறது; அது ஒரு இந்திய-பாரத மூலப்பெருங்காவியத்தில் இடம்பெற்ற பாடலாகத் தெரிகிறது. இப்பாடல்; எங்கிருந்து பெறப்பட்டது என எந்தத்தகவலையும் நச்சினார்க்கினியர் குறிப்பிடவில்லை. பாடல்:
    “மறங்கெழு வேந்தன்; குறங்கறுத் திட்டபின் (சமதக்கினிகொலையால்)
    அருமறை யாசா னொருமகன் வெகுண்டு (மகன் பரசுராம் வெகுண்டு)
    பாண்டவர் வேர்முதல் கீண்டெறி சீற்றமொ (சோழரை அழிக்க)
    டிரவூ ரறியாது துவரை வேந்தொடு ( முசுகுந்தன் (அ) பிரகத்தனொடு)
    மாதுலன் றன்னை வாயிலி னிறீ இக் (தொண்டைநாட்டில்)
    காவல் பூட்டி யூர்ப்புறக் காவயின்
    ஐவகை வேந்தரோ டரும்பெறற் றம்பியைக் . . . (? ? ?)
    கைவயிற் கொண்டு கரியோன் காத்தலிற் (கரி-பெருமா- திருமா)
    றொக்குடம் பிறீ இத் துறக்க மெய்திய (சமதக்கினியின் அரசத்)
    தந்தையைத்; தலையற வெறிந்தவ னிவனென (தொடர்பை நீக்கிய)
    துஞ்சிடத் தெழீ இக் குஞ்சி பற்றி (பாஞ்சால-வேங்கடக் கரவேலின்மகன்?)
    வடாஅது பாஞ்சால னெடுமுதற் புதல்வனைக் (சேட்சென்னியை)
    கழுத்தெழத் திருகிப் பறித்த காலைக் (கொலை செய்தபோது)
    கோயிற் கம்பலை யூர்முழு துணர்த்தலிற் (சோழ அரசச்சுற்றத்தார்)
    றம்பியர் மூவரு மைம்பால் மருகரு . . . (? ? ?)
    முடன்சமர் தொடங்கி யொருங்குகளத் தவிய (பரசு கூட்டத்தார்)
    வாள்வாய்த்துப் பெயர்ந்த காலை, யால்வினைக் (போர்தொடுக்க)
    கின்னோ ரினிப்பிற ரில்லென வொராங்குத் (செங்குட்டுவனை)
    தன்முதற் றாதையொடு கோன்முத லமரர் .. .(???)
    வியந்தனர் நயந்து; விசும்பின்
    இயன்றதா யுலகமு மறிந்தா லதுவே”-பாஞ்சாலம்-திரௌபதி-திருப்பதி- பாஞ்சாலி; குறங்கறுத்தல்=தொடைபிளத்தல்-பிராமணருடன் தொடையிற் பிறந்த வைசியர் தொடர்பை நீக்குதல்; தலையறவெறிதல்=தலையிற்பிறந்த அறிவாளர், அந்தணருட னான வசிட்ட-சமதக்கினி கூட்டத்தரின் தொடர்பை நீக்குதல்; மாபாரதத்தில்; சரசுவதிநதி-அறிவாளர்படை; சிந்துப் பகுதியை நீங்கி; மகதத்துக்கும் தென்னகத்துக்கும் சென்றதை(சதபதபிராமணம்-1-4-10) முன்னரே கண்டோம்; மகதம் சென்ற இப்படை யின் சிறுபகுதியை; ஆரியவரசன் பிரகத்தனிடம் பரசுராம துர்யோதனன் பெற்றதாக மாபாரதம் குறிப்பிடுகிறது.
    ரிக்வேதம்;353.24:’விசுவாமித்திரரின்குலத்தவரான பாரதர்க்கும், வசிட்ட குலத்தவரான திரித்சூக்களுக்கும் பகை இருந்தது.’ எனக்குறிப்பிடுகிறது. எனவே வேறுபட்ட இனங்களாக மாபாரதக் கவுரவரையும் இராமாயண புலத்திய இராவண நெடுஞ் செழிய சிங்கள கூட்டத்தையும், சமதக்கினியின் பார்கவரையும்; விசுவாமித்திர குல தசரதராம-சேத்சென்னியரையும் காண்கிறோம்.
    மாபாரதம்-ஆதிபருவம்: “பாரதர்(சேட்சென்னியின்)படைக்கு எதிரான பத்து மன்னர்களைத் தோல்வியடையச்செய்தனர், சம்வரனன்(பிரகத்)புதர்க்காட்டுக்குள்(வேங்கடக்காட்டில்)அடைக்கலம் புகுந்தான். வசிட்டர்(குலக்கபிலன்) இவர்களைச் சந்தித்தார்; சமாதானம்செய்து, குலகுருவாகஇருக்கவேண்டினர். (கரவேல்) இவர்களை மீண்டும் ராச்சியங்களில் அமரச்செய்தான். (சேட்சென்னி) பரதன் ஆண்டுவந்த அந்த அற்புதமான(காஞ்சி)நகருக்கு சம்வரனன் (பிரகத்தன் அல்லது முசுகுந்தன்) அரசனாகிப் பிறரைத் தனக்குக் கப்பம்(வரி) கட்டும் படிச் செய்தான்” என உள்ளது. சங்கப்பாடலலிலும் சேக்கிழாரின் பெரிய புராணத்திலும் “.. .. .குன்றுபோலு மாமதில்புடை போக்கிக் குடியிருத்தின கொள்கையின் விளங்கும்” என உள்ளது.
    ரிக்வேதம்: “மூன்றுபிரிவு மக்கள்(சேர, சோழ, தாம்ரபர்னர்-சிங்களத் தமிழர்)வேள்வி வழி பாட்டைத் தொடர்ந்து நடத்தாமல் மீறினர்?” எனக்குறிப்பிடுகிறது. (10. 22.8): “வேள்விகள் நடத்தாத, எதிலும் நம்பிக்கையில்லாத தசியூக்கள் மத்தியில் நாங்கள் வாழ்ந்துவருகிறோம். அவர்களுக்குச் சொந்த வினைமுறைகள் இருக்கின்றன; அவர்கள் மனிதர்கள்என்றேஅழைப்பதற்குத் தகுதியற்றவர்கள்(அ மானுஷ்யர்) ஓ! பகைவர்களை நாசம்செய்பவனே, அவர்களை நிர்மூலமாக்கு, (சு)தாசர்களுக்கும் தீங்குசெய்.” என; கலப்பிரரை அழிக்க எகிப்திய கிரேக்கருக்கு ஓலையனுப்பி முசுகுந்தனையும் வேண்டக்காண்கிறோம். [தஸ்யூக்கள் =தமிழ் வேளிர் அருவாளர்; தாசர்கள் கிருஷ்ணவருண சுதாசர்கள், (vi.47.21)”கிருஷ்ண யோனி”- விசுவமித்ர-கரவேல் குடியினரின் பிறப்புவழி. தாசர்களையும் சுதாசர்களையும் மொழிபெயர்ப்புக்களில் பிரித்தறியாமல் குழப்பியுள்ளனர்; அதேபோல் தமிழ் அந்தணரையும் பிற விராத்திய பிராமணரையும் பார்ப்பனரையும் புலத்தியரையும் சரியாகப் பிரித்தறியவில்லை எனத்தெரிகிறது.
    இவ்விடத்தில் தமிழ்மொழிக்குடும்பத்தாரே; பிராமணிய வேள்வி யாகங்களுக்கு எதிரானோர் என்பதைக் காண்கிறோம்.
    பட்டினப்பாலை(பாலை ஏன் சேர்க்கப்பட்டது?) நீண்ட பாடலில் புலவர் கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணன்; கரிகால்வளவனை:
    “.. .தான் முன்னிய துறைபோகலின் (பிரமணரின் இயல்பறிந்து)
    பல் ஒளியர் பணிபு ஒடுங்க; (பலவருணப் பலிவேள்விப் பிராமணர் ஒடுங்க)
    தொல் அ(றி)ருவாளர் தொழில் கேட்ப..” அறவாளி அந்தணரின் இடத்தைக் கைப்பற்றிய; பல் ஒளிய பிராமணர்; வடவர், குடவர், பொதுவர், கோவேல், தென்னவன் போன்றோரால் அடக்கிக்கிடந்த “தொல் அறிவாளர்” கரிகாலிடம்; “தொழில் கேட்ப”; நீண்டபாடலில்; இந்தியத்தொல்குடி அறிவாளர் உள்ளனர். கலிங்கம்-தமிழில் ஆடையையுக் குறிக்கும். ஆடை தயாரிப்போராக, போர் மறவராக, தமிழராக ஒடிஸ்சா- கலிங்கம் – மகதம் மற்றும் வடகிழக்கிலும் உள்ளாட்சியமைப்பில் வைக்கப்பட்டனர்.
    புறம்-53: இளங்கீரனார் பொறையனிடம்; கரிகால்வளவனால் ஒடுக்கப்பட்ட; வருணாசிரமம் பேனும் ‘ஒளியர்’ குறித்து:
    “.. .ஒளியோர் பிறந்தஇம் மலர்தலை உலகத்து (பலிவேள்விப்பிராமணர்)
    வாழேம் என்றலும் அரிதே; தாழாது; (பிராமனியத்துக்கெதிராக கபிலன்)
    செறுத்த செய்யுள் செய்செந் நாவின் (பாடிய செய்யுற்கள் எங்கே?)
    வெறுத்த கேள்வி விளங்குபுகழ் கபிலன் (கேள்வியெழுப்பி பிராமணரை)
    இன்றுளன் ஆயின் நன்றுமன்’ என்றநின் (வெறுத்த கபிலனின்)
    ஆடுகொள் வரிசைக்கு ஏற்பப் (பாடல்கள் அழிக்கப்பட்டுவிடன)
    பாடுவன் மன்னால் பகைவரைக் கடப்பே” என ‘ஒளியோர்’- தொல்லையால், வேள்வியைவெறுத்துக் கேள்வி எழுப்பிய கபிலன் இல்லாமைக்காக வாடும் புலவனையும் பொறையனையும் காண்கிறோம். கபிலனைக் கொலைசெய்ததை மறைத்துவிட்டனரோ?
    வெள்ளை யசுர்வேத வாசனேயி சம்கிதை; ரிக்வேதத்தின் 16 பாடல்களுடன்; மேலும் சேர்க்கப்பட்ட 6 பாடல்களில்; 20,21 மற்றும் 22ல்; புருடனான கரிகால்வளவனைப் பிரகசுபதியாகக் குறிப்பிடும் பாடல்களுடன்; சங்கப்பாடல்களில் இடம் பெறும் “ஒளியர்” குறித்த தகவல்கள் உள்ளன; 20ல் பிரமாவின் “ஒளிவீசும்” பிள்ளைகளைப் படைத்து “ஒளிவீசிப் பிரகாசிக்கும் பிள்ளைகளைக் கடவுளர்(ஆட்சியர்) வணங்குவர்” எனவும்; 21ல் “ஒளிவீசும்” பிராமணரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கடவுளர்(ஆட்சியர்-அரசர்)அடங்குவர்” எனவும்; தங்களை மேன்மையாகக் குறிப்பிட்டு வரலாற்றைக் குழப்பியுள்ளனர்.
    ரிக்வேதம்: புருசசூக்தம்; 10ம் மண்டலம் பாடல் 90 முதலாக: “புருடன் ஆசீவகனாக; ஆயிரம் தலைகளுடனும் ஆயிரம் கண்களுடனும்; புவியின் எல்லாப்பகுதிகளிலும் பரவி; சீவர்களின் காவலனாக” இருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறது; அவனால் முன் நிருத்தப்பட்ட கடவுளராக-மன்னர்களாக-காவலர்களாகச் செயல்பட்ட 1000 பேரைக் குறிப்பிட்டபிறகு; பிராமணர்களால் எழுதிச் சேர்க்கப்பட்டதாக: “பிராமணன் அவனது வாயானான், ராசன்யன்-வேந்தன்அவனது கைகளானான், தொடைப்பகுதி வைசியனாயிற்று, பாதங்களிலிருந்து சூத்திரர் பிறந் தனர்” எனவும்; இவற்றுக்கு மாறாக “அவனது மனத்திலிருந்து சந்திரனும், கண்களிலிருந்து சூரியனும், வாயிலிருந்து இந்திரனும் அக்கினியும், சுவாசத்திலிருந்து வாயுவும் பிறப்பிக்கப்பட்டனர்” என ஐவரைக் குறிப்பிட்டு; மேலும் முரண்படுவதாக: “அவனது நாபியிலிருந்து காற்றும், சிரசிலிருந்து வானமும், பாதங்களிலிருந்து புவியும், செவிகளிலிருந்து திசைகளும் பிறந்தன” என வரலாற்றைக் குழப்பி; “தேவர்கள் பிறப்பித்தார்கள்” எனவும்; மேலும் “இச்சக்திகள் பழைய சாத்தியர், தேவர்; வசிக்கும் வானுலகுக்குச் சென்றன” எனவும் பிற்காலத்தில் சேர்த்துள்ளனர்.
    பரிபாடல்: 1 / 32-34 “இலங்குபூண் மாஅல் தெருளநின் வரவுஅறிதல் மருளறு தேர்ச்சி முனைவர்க்கும் அரிதே” எனத் திருமாவளவனைக் குறிப்பிட்டு; புத்தனானதும், கலப்பிரர் ஆட்சி தொடங்கப்பட்டதும், திருமாலாக மாற்றப்பட்டதும் உள்ளன.
    இச் சேர்க்கைகளின்படி; பாதங்களிலிருந்து புவியும்; அதே பாதங்களிலிருந்து சூத்திரரும் பிறந்துள்ளனர்; எனவே இப்புவி சூத்திரருக்குரியது. மேலும் இச்சக்திகள்; பழைய சாத்தியர், தேவர் வசிக்கும் வானுலகுக்குச் சென்றன என்பதில்; இந்தப் புதிய யாகத்தைப் பண்ணிய: பழைய சாத்தியரும் முனிவருமான தேவர்கள் யாவர்? வானுலகம் எது? இவையனைத்தும் சோழ மண்டலத்தில் கரிகால்சோழனை இந்திரனாகவரித்து, விசுவாமித்திரனைப் புரோகிதனாகக்கொண்டு நடத்தப்பட்ட குருதிப்பலி யற்ற இந்திர விழாவை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இதுகுறித்து மேலும் பலபாடல்கள் அனைத்து நூல்களிலும் உள்ளன.
    புத்தன்-கரிகாலின் பாதுகை என்பது; பாதத்தில் பிறந்த புவியையும் அதற்கு உரிமைபடைத்த சூத்திரரையும் காக்கும் கவசமாக மக்களால் ஏற்று வழிபடப்பட்டதையே காட்டுகிறது. இதனையே பரதன் இராமனிடம் பெற்று வழிபட்டு உலகைக் காத்தான்.
    மாபாரதம்: அதியாயம் 190-வனபருவம் பாடல் 65,66,67: மக்கள் யதுகாக்களை வழிபடமுற்பட்டதையும், பிராமணர் இதனைக்கண்டு: “சமூகம் ஒழுங்கில்லாமல் போய்விடும்; மக்கள் யதுகாக்களை (பிரகிருத மொழியில் பாதுகா என்பதில் -ஒரு எழுத்தைச் சிதைத்து யதுகா என மாற்றியுள்ளனர்)வழிபட முற்படுவார்கள், கடவுளரைப் புறக்கணிப்பார்கள், சூத்திரர்கள் இருபிறப் பாளர்க்குப் பணிசெய்ய மாட்டார்கள், உலகம் முழுவதும் யதுகாக்கள் பரவிவிடும், இந்த யுகமும் அத்துடன் முடிவுபெறும்” என அச்சமுற்றுப் பலவாறு புலம்புவதை விரிவாகக் காணலாம். இதுவும் மிகநீண்ட வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. “புருசசூக்தச் செய்யுள் 11மற்றும்12; போலியாகச் சேர்க்கப்பட்டதை மறுப்பதற்கில்லை” என்பதையும் காண்கிறோம். மாபாரதம் அத்-190-பா59ல்: “விரசாலரால் ஒடுக்கப்பட்ட பிராமணர்; பயத்தால் நடுங்கி; தங்களைக் காப்பாற்ற யாருமே இல்லை என்பதை உணர்ந்து; துக்கத்தோடும் துயரத்தோடும் மன வேதனையோடும் உலகம் முழுவதும் சுற்றித்திரிந்து அலைந்தார்கள்” எனக் குறிப்பிடுகிறது. இது கரிகால் திருமாவளவனைத் தலைவனாகக் கொண்டு நடத்தப்பட்ட இந்திரவிழாவுக்குப் பிறகு; பிராமணர் அனைவரும் வாழவழியற்ற நிலையில் இருந்த; வரலாறற்ற காலமாக மாற்றப்பட்ட; கலப்பிரர் காலத்தையே குறிப்பிடுகிறது.
    வெள்ளை யசுர்வேதத்தின் வாசனேயி சம்கிதையில்; ரிக்வேதத்தின் 16 பாடல்களுடன்; மேலும்சேர்க்கப்பட்ட 6 பாடல்களில்; 20,21 மற்றும் 22ல்; புருடனான திருமாவளவனைப் பிரகசுபதியாகக் குறிப்பிடும் பாடல்களில்; சங்கப்பாடல்களில் இடம்பெறும் “ஒளியர்” குறித்த தகவல்கள் உள்ளன; 20ல் பிரமாவின் “ஒளிவீசும்” பிள்ளைகளைப் படைத்து “ஒளிவீசிப் பிரகாசிக்கும் பிள்ளைகளைக் கடவுளர்(ஆட்சியர்) வணங்குவார்கள்” எனவும்; 21ல் “ஒளிவீசும்” பிராமணரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கடவுளர் (ஆட்சியர்-அரசர்)அடங்குவர்” எனவும் தங்களை முதன்மைப்படுத்திப் பிற அனைவரையும் கீழ்ப்பட்டோராகக் குறிப்பிட்டனர்.
    22ல் (கரிகாலின்)”ஸ்ரீயும், இலக்குமியும் அவரது(நாடுகள்)மனைவிமார்கள்” எனவும், அவரது உடைமைகளையும் குறிப்பிட்டு; “அவை அனைத்தையும் எனக்கு அளிப்பீராக” எனக் கோரிக்கைவைத்து (முசுகுந்தன்) வேண்டுவதாக உள்ளது.
    இவ்விடத்தில் முசுகுந்தன் யார்? எனக் காண்போம். முக்கண்ணான் கறைமிடற்றண்ணல் கனிச்சியோன் சிறுகண்யானை, பெருங்கல்நாடன், நெய்தல்நாடன் போன்ற பலபெயர்களில் இடம்பெறும் முசுகுந்தன்; ஆரியவரசன் பிரகத்தனுக்குக் கபிலர் கல்வி யறிவித்த காலத்தில்; கரிகால்வளவனின் தங்கை பாவையைக் கெடுத்துக் கருவுற்றபிறகு ஏற்க மறுத்ததுத் தன்னை அமராபதியின் இந்திரனாக அறிவித்து, யாகம் நடத்திப் சமதக்கினியின் மகனுக்குப் பலிப்பசுக்களை வெட்டும் ‘பரசு’ என்னும் கருவி கொடுத்துப் ‘பரசுராமன்’ என்னும் பட்டத்தையும் கொடுத்துப் பிறரைத் தனக்குக் கப்பம் செலுத்தக் கட்டாயப்படுத்தினான். எதிர்த்த கரிகாலின் தந்தை தக்கன்-உருவப்பல்தேர் இளஞ்சேத்சென்னி; காவிரிப்பூம்பட்டினத்தையும் உறையூரையும் தலைநகரங்களாகக்கி; உத்திர மேரூரில் மகன் கரிகால்வளவனை வேந்தனாக்க-இந்திரனாக்க யாகம் நடத்தினான். இந்த யாகமே தக்ஷயாகம் எனப்பட்டது.
    இராமாயண பாலகாண்டம் 36ம் சருக்கம்: சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் பிள்ளை பிறந்தால்; அப்பிள்ளையை எவன் பொறுப்பான் என பிரம்மா முதலான தேவர்கள் அஞ்சி; சிவனிடம் “உமக்குப்பிள்ளை பிறந்தால் உலகங்கள் தாங்கமாட்டா” என உரைத்தனர். முசுகுந்தனும் பரசுராமனும் யாகத்தைச் சீர்குழைத்துப் பரசுராமனின் துணையுடன் யாகப்பலிப் பிராணியைக் கடத்திப் பூசலிட்டனர். சருக் 37: விசுவாமித்திரன் கூறியது “அயோத்தியை ஆண்ட சகரன் அசுவமேத யாகம் செய்தபோது யாகக் குதிரையை; கெட்ட எண்ணம் கொண்ட இந்திரன் இராக்கத உருவில் திருடிவிட்டான். தேடியவர்கள் அக்குதிரையை கபிலமுனியின் (சமதக்கினி) அருகில் கண்டனர்.” மீண்டும் யாகம் செய்தபோது முசுகுந்தனும் பரசுராமனும் பூசலிட்டுப் பாவையை யாககுண்டத்தில் வீசியதால் நிறைகருவுற்ற உடலின் ஒருபக்கம் கருகியது. கரிகால்சோழனால் காக்கப்பட்டுச் செங் குட்டுவன் பிறந்தான். சருக் 37: சிவன் வீரியத்தை நழுவவிட்டதால் உண்டான பிள்ளையை; ஸ்கந்தன்- கார்த்திகேயன் எனத் தேவர்கள் அழைத்தனர். பாவை; அமணத்தில்சேர்ந்து(மல்லிபாய்)தீர்த்தங்கரியாகி, மகன் செங்குட்டுவனை மாபெரும் வீரனாக்கித் தனது அண்ணன் கரிகாலுடன் சேர்ந்து செயல்படவைத்தவரலாறு; சங்கப்பாடல்களிலும் சிலம்பிலும் மணிமேகலையிலும் விரிவாக உள்ளன. இவ்வரலாறே மறைத்து மாற்றப்பட்டு வேத இதிகாசங்களில் பல மாற்றுப்பெயர்களில் சிதைக்கப்பட்டுள்ளன.
    முசுகுந்தனின்; நாட்டையும் அமணத்தையும் கைப்பற்றும் எண்ணத்தை உறுதிப்படுத்த; தை-சம்கி: vii-1.1.4: “.. . ஏகவிம்சா வுக்குப் பிறகு எந்தக் கடவுளரையும் படைக்க வில்லை” எனக்குறிப்பிட்டு ; அமணத்தின் பிற தீர்த்தங்கரர்களையும் புத்தரையும் நீக்கி; ம(க)ாவீரனாக்கியதோடு இறுதித்ததீர்த்தங்கரனாக்கி; பிற்காலத்தில் சைவமானதை ஏகாம்பர முசுகுந்தனில் காண்கிறோம்.
    இராவணனுக்கு உதவிய மாறீசனைப்போலவே; முசுகுந்தனும் இராவணனுக்காதவாகச் செயல்பட்டான். வேளிர்படையில் 14 பிரிவினரை மதுவுக்கு அடிமையாக்கிக் கைப்பற்றி; வேளிரின் வலிமையைக் குறைத்தான். அதனைக் காண்போம்.
    அதர்வவேதம்; iv-6.1: “அவர் பத்துத்தலைகளுடனும் முகங்களுடனும்(கரிகாலின் பத்துமன்னர்களுடனான-பாண்டிய
    இராவணனுடனான போர் குறித்துக் காண்க)பிறந்தார்; இந்திர(கரிகால்வளவ)னின் சோமபானத்தைப் பருகி விஷத்தைச் சக்தியற்றதாக்கினார்” என; கரிகாலுக்கு விதிக்கப்பட்டதண்டனையின் பிறகான நிலையைக் குறிப்பிடுகிறது. விஷம் என்பது வேளிரையும், புத்தனையும் குறிக்கும். இதனை “சகல உலகத்திலேயும் புகுந்து நற்செய்தியைப் போதனைசெய்; நம்புகிறவர் களுக்கு இந்த அனுபவம் ஏற்படும். எனது நற்செய்தியால் நஞ்சினாலோ அல்லது பாம்பினாலோ பாதிக்கப்படமாட்டார்கள்” எனச் செங்குட்டுவன்-ஏசுவின் கூற்றாக பைபில் குறிப்பிடுகிறது. நஞ்சு=வைணவமான புத்தம். பாம்பு =சைவமான அமணம்.
    அனைவரும் உழைத்து; நீர்வளத்துடன் விவசாயத்தைப் பெருக்கி வாழும் அசோகன் மற்றும் ஹெலனின் விருப்பத்தை நிறை வேற்றவே; அனைவரும் கலந்த கலப்பிரர் குடியரசு; 1000 தலைவர், 8 திசைக்காப்பாளருடன் ஒரே இந்திரன்; கரிகால்-புத்தனின் வழிகாட்டுதலில் அமைத்தனர். நீர்வளம் பெருக்கி உழைப்பை முதன்மைப்படுத்தும் புத்தனின் கருத்து தம்மபதத்திலும் உள்ளது.
    நால்வருணக் கோட்பாடு பிற்காலத்தில் புகுத்தப்பட்டது. “விதவைகளை எரிப்பதற்கு; ரிக்வேதத்திலிருந்து ஆதரவு காட்ட “அக்ரி” என்னும் மூலச் சொல்லை “அக்னி” எனமாற்றினர்” எனப் பேராசிரியர் மாக்ஸ்முல்லர் குறிப்பிடுகிறார்.
    ரிக்வேத புருஷசூக்தத்தில் உள்ள; திருமா முடித்த வேள்விக்குப் பிறகு நடந்த போரில் பிராமணர் அனைவரும் விரட்டப்பட்ட பிறகு; இந்திரவிழா நடத்தப்பட்டது. விழாவுக்கு ” ஓங்குயர் மலையத்து அருந்தவன்” பொதியை அகத்திய கரவேலை-அழைத்தபோது; இந்திரவிழா நடத்தும் முறைகுறித்து; மணிமேகலையின் தொடக்கத்தில் அகத்தியன்-கரவேலன் குறிப்பிடுவது:
    “வான்பதி தன்னுள் கொடித்தேர்த் தானைக் கொற்றவன் துயரம் (அசோகன் முதல் கரிகால்வரை)
    விடுத்த பூதம் விழாக்கோள் மறப்பின் (துயரத்தை நீக்கிய)
    மடித்த செவ்வாய் வல்லெயிறு இலங்க (சேனைத்தலைவன் செவ்வேலின் வேளிர்)
    இடிக்குரல் முழக்கத்து இடும்பை செய்திடும் (குன்றம்குமுரிய உரையுடன்)
    தொடுத்த பாசத்துத் தொல்பதி நகரைப் (நீதிநெறிகளல் மக்கள் மனதை)
    புடைத்துணும் பூதமும் பொருந்தா தாயிடும் (சுத்தப்படுத்தும்அறிவாளர்)
    மாயிரு ஞாலத்து அரசுதலை ஈண்டும் (ரிக் -ல் வருணப்பாகுபாட்டுடன்)
    ஆயிரம் கண்ணோன் விழாக்கால் கொள்க” என (புருஷ சூக்த்தத்திலும்)
    “திருவிழை மூதூர் வாழ்கஎன் றேத்தி (இவ்விழா இடம்பெற்றுள்ளது)
    வானமும் மாரி பொழிக; மன்னவன்
    கோள்நிலை திரியாக் கோலோன் ஆகுக”எனச் சோழனின் துயர்தீர்த்த சேனைத்தலைவன் செவ்வாய் செங்குட்டுவனின் வேளிர்; குற்றவாளிகளைத் தடியும் அறிவாளர்; தலைமைகளுக்கும் சிறப்புச்செய்ய வேண்டுகிறான். சிலப்பதிகாரமும் இதனை:
    “அரைசு மேம்படீஇய,அகநிலை மருங்கில்,
    ‘உரைசால் மன்னர் கொற்றம் கொள்க’என,
    மா இரு ஞாலத்து மன் உயிர் காக்கும்
    ஆயிரத்து ஓர்எட்டு அரசுதலைக் கொண்ட
    தன்நருங் காவிரி, தாதுமலி பெருந்துறை,
    புண்ணிய நல்நீர் பொற்குடத்து ஏந்தி
    மண்ணகம் மருள,வானகம் வியப்ப,
    வின்னவர் தலைவனை விழுநீர் ஆட்டி…”;
    “வின்பொரு பெரும்புகழ்க் கரிகால்வளவன்
    தன்பதங் கொள்ளும் தலைநாள் போல…
    ..இடம்கெட ஈண்டிய நால்வகை வருணத்து(வருணப்பாகுபாட்டுக்குள் அடங்காத)
    அடங்காக் கம்பலை உடங்கு இயைந்து ஒலிப்ப..” எனக்குறிப்பிடுகிறது. இவ்விழாவில்; ரிக்வேதத்திலும்; பிராமணன் ராசன்யன் வைசியன் சூத்திரனைப்புகுத்தியோர்; ஆரிய கிரேக்க மற்றும் சிங்களராகவே இருத்தல் வேண்டும். புறம்-135,136ல்:
    “வேண்டார் உறுமுரண் கடந்த ஆற்றல்
    பொதுமீக் கூற்றத்து நாடுகிழவோன்” செவ்வேலிடம்;
    “யாழ்ப்பத்தர் புறம் கடுப்ப; இழைவலந்த பஃறுன்னத்து(சிங்களர்)
    இடைப்புரை பற்றிப் பிணிவிடாஅ ஈர்க்குழாத்தொடு
    இறைகூர்ந்த பேஎன்பகையென ஒன்று எங்கோ?
    உண்ணாமையின் ஊன்வாடித்
    தெண்ணீரின் கண்மல்கிக் கசிவுற்ற என்
    பல்கிளையடு பசியலைக்கும் பகைஒன் றெங்கோ?
    அன்னதன்மையும் அறிந்துஈயார் ‘நின்னதுதா’என நிலைதளர;
    மரம்பிறங்கிய நளிச்சிலம்பின் குரங்கன்ன
    புன்குறுங்கூளியர்; பரந்தலைக்கும் பகை ஒன்றெங்கோ? ‘ஆஅங்கு
    எனைப்பகையும் அறியுனன்ஆஅய் என .. ..
    .. ..உண்குவம் பெரும நீ நல்கிய வளனே” என: சிங்கள யாழ்ப்பத்தரின் இயல்பையும் செங்குட்டுவனின் ஈகைப்பண்பையும்; கரிகால் இராமனுக்காக குரங்குகளாக; இலங்கை சென்று சிங்கள இராவண புலத்தியரின் பகையை முடித்ததையும் காண்கிறொம். கரிகால்-புத்தனின் நற்குணம் பெருமை வீரம் கொள்கைகளைக் குறிப்பிடும் பாடல்களும் உள்ளன. புறம்-363:
    “இருங்கடல் உடுத்தஇப் பெருங் கண் மாநிலம்
    உடைஇலை நடுவணது இடை பிறர்க்கு இன்றித்
    தாமே ஆண்ட ஏமம்காவலர்
    இடுதிரை மணலினும் பலரே; சுடுபிணக்
    காடுபதி யாகப் போகித் தத்தம்
    நாடுபிறர் கொளச்சென்று மாய்ந்தனரே! அதனால்
    நீயும் கேன்மதி அத்தை வீயாது
    உடம்பொடு நின்ற உயிரும் இல்லை
    மடங்கல் உண்மை மாயமோ அன்றே!
    கள்ளி ஏய்ந்த முள்ளியம் புறங்காட்டு
    வெள்ளில் போகிய வியனுள் ஆங்கண்
    உப்பிலாஅ அவிப் புலுங்கல் கைக்கொண்டு
    பிறக்கு நோக்காது இழிப்பிறப் பினோன்
    ஈயப்பெற்று நிலன்கலனாக இலங்குபலி மிசையும்
    இன்னா வைகல் வாரா முன்னே
    செய்ந்நீ முன்னிய வினையே
    முந்நீர் வரைப்பகம் முழுதுடன் துறந்தே” எனப்பாடிய பௌத்தர் சிறுவெண் தேரையர்; “கையளவுமண்கூடப் பிறர்க்கு ஈயமாட்டேன்” எனும் துரியோதன-பரசுராமனைச் செங்குட்டுவனும், இராவண நெடுஞ்செழியனைக் கரிகால்சோழனும் அழித்துச் சிறைப்படுத்திய புலத்திய சிங்களரைக்கொண்டு;13 ஆண்டுகளாகச் செழிப்பிழந்து வாடியமக்கள் மகிழ; அணைகளையும் மதகு களையும் கட்டி; விளைச்சலைப் பெருக்கிச் சோழமண்ணையும் நீர்வளத்தையும் பெருக்கிச் செழிக்கச் செய்தனர். நாடுகளைத் துறந்த கரிகால்-புத்தனையும் உணர்த்தி; கலப்பிரர் ஆட்சியில் கரிகால்; செங்குட்டுவனைத் தலைவனாக்கிப் பற்றற்ற அகத்திய புத்தனாக மக்கள் நலனை முன்நிருத்தி ஆளவும் காண்கிறோம். இதனை சிலம்பு மிகச்சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
    அர்த்தசாஸ்த்திரத்தில் பௌத்தர்; ஆசீவகர்க்கு உணவுபடைப்பது 100பணம் தண்டனைக்குரியது என எழுதினர். பாகத மொழியில் பழமையான இராமாயணங்களில்; விமலசூரியின் பௌமசரியத்தில் இராவணனும் இராமனும் அமணராகவே உள்ளனர்.
    “அசோகனின் பெயரன்? இளவேந்தன் தசரதன், ஆசீவகத்தைப் பேணியவன்” என; அமணநூலில் குறிப்பிடப்படும் தசரதன்; உருவப்பல்தேர் இளவேந்தன் சேத்சென்னியே. உருவப்பல்தேர் என்பது தசரதன் என்பதன் தமிழ்ப்பொருள்கொண்ட படிமச்சொல். உருவப்பல்தேர் சேத் சென்னியின் மகனே கரிகால், என்னும் திருமா! தசரதன் மகன் இரா மன்!
    தக்கன் யாகத்தில் நடந்த;

  6. தகா நிகழ்வுகளுக்குப் பொறுப்பாக்கிக் கரிகால்வளவனையும் பாவையையும் மனுநீதிப்படி 12 ஆண்டுகள் தண்டித்தனர்; இந்நிலையில் முசுகுந்தன் சோழநாட்டைத் தனக்கே கொடுக்கும்படி வேண்டியதை முன்னரே கண்டோம். சோழரோ; சோழர்முடியைத் தில்லைவாழ் அந்தணரிடம்(பெ.புராணம் காண்க) ஒப்படைத்து; ஆளும் தகுத்திக்கான பொன் ஆரத்தை; கரவேலுக்கும் விலைமாதுக்கும் பிறந்த சத்திரியனல்லாத புலத்தியன் இராவண நெடுஞ்செழியனிடம் ஒப்படைத் தனர்(மணிமேகலைகாண்க); இவனே நகுசன் என மாபாரதத்தில் இடம்பெறுகிறான். முசுகுந்தன் மற்றும் பரசுராமனின் சதிக்கு ஆளான பாண்டியன்; 12ஆண்டு முடிந்தபின்; ஆரத்தை ஒப்படைக்க மறுத்துச் சிங்களர் துணையுடன் இலங்கைசென்று பதுங்கிக்கொண்டான். இந்த ஆரமே; சீதையாக இராமாயணத்தில் இடம்பெற்று மீட்கப்பட்டு; அக்னிப்பிரவேசம் செய்தது.
    பாண்டிநாட்டுக்கு “வடபால் முனிவன்” என அகத்தியனும்; “வடபுல மன்னன்” என நெடுஞ்செழியனிடம் ஆரத்தைக் கொடுத்த அசோகனும் வாட; புலவன் கபிலனும் மாங்குடி மருதனும் குறிப்பிடும் இவர்கள்; பாண்டிநாட்டுக்கு வடபகுதியினர் என்பதே. தமிழ்ப்புலவர் அவையான சூரியனின் தேரைச்செலுத்தும் முடத்திருமாரன்-முடவன் அருணனின் மக்கள்; பறவை களின் தலைவன் சடாயு, சம்பாதி என, புலவர் தலைவன் மாங்குடி மருதனும், மருதன் இளநாகனும் இடம்பெற்று; இராவண செழியனுக்கு இடித்துரைத்தனர். மதுரைக்காஞ்சி; மாங்குடிமருதனால் இராவண செழியனுக்கு இடித்துரைக்கப்பட்டது. செழியனை; தென்னவன், வழுதி, பெருவழுதி, குடுமி, பெருங் குடுமி, கௌரியன்- புலத்தியன் எனக்குறிப்பிடப்பட்டனர்.
    திரு.கைலாசபதி: “சங்கப்பாடல்கள்; புறநாநூறு, மறைந்துவிட்ட ஒருகாப்பியத்திலிருந்து பெறப்பட்ட துணுக்குகள்” என்கிறார். கைலாசபதி குறிப்பிடும் ஒரு துணுக்கு; அகநாநூற்றிலும் வரலாற்றின் மறைவுக்கான காரணங்களுடன் வெளிப்படுகிறது: பா-13;
    ” .. . தன்கடற் பிறந்த முத்தின் ஆரமும் (பாண்டிநாட்டு முத்து)
    முனைதிரை கொடுக்கும் துப்பின் தன்மலைக் (மகதப்பொன் ஆரம்)
    தெறல் அருமரபின் கடவுற் பேணிக் (வசிட்டனின் வழிகாட்டுதலில்)
    குறவர் தந்த சந்தின் ஆரமும் (அசோகன் தந்த ஆரங்கள்)
    இருபேர் ஆரமும் எழில்பெற அணியும் (பாண்டிய, சோழநாட்டுக்கான)
    திருவீழ் மார்பின் தென்னவன் மறவன் .. ..? (பெயர் நீக்கப்பட்டுள்ளது)
    குழியில் கொண்ட மராஅ யானை (மனுநீதி என்னும் குழியில் விழுந்த)
    மொழியின் உணர்த்தும் சிறுவரை அல்லது (கரிகால், புறம்366 காண்க)
    வரைநிலை இன்றி இரவலர்க்கு ஈயும் (ஈகையிற்சிறந்த வேளிர் -சோழன்)
    வள்வாய் அம்பின் கோடைப் பொருநன் (சூரியகுல சேட்சென்னி)
    பண்ணி தைய இய பயம்கெழு வேள்வியின் (பண்ணிய வேள்வியால்)
    விழுமிது நிகழ்விது ஆயினும் தெற்குஏர்பு (இத் துன்பநிலை வந்தது)
    கழிமழை பொழிந்த பொழுதுகொள் அமையத்துச்(தண்டனைக்காலத்தில்)
    சாயல் இன்துணை இவட்பிரிந்து உறையின் (விருப்பங்கள் நிறைவேறட்டும்)
    நோய்இன் றாக செய் பொருள்!” என;”தென்னவன்செழியன்’ என்பதைத் “தென்னவன் மறவன்” எனமாற்றினர்; மாறன், மறவன் எனச் சோழரால் எவருக்கும்; ஆட்சியுரிமையும் இந்திர ஆரமும் கொடுக்கப்படவில்லை. வேள்வி செய்த கோடைப் பொருநன் இளஞ்சேட் சென்னியின் பெயரைப் ‘பண்ணி’ என உரைசெய்த உரையாளரை என்னசெய்யலாம்?
    வால்மீகி இராமாயணம்-சுந்தரகாண்டம்-அத்யாயம்-4-சருக்கம்:14 முதல்: (பாண்டிய இராவணனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட சோழநாட்டை ஆளும் தகுதிக்கான இந்திர ஆரத்தை)சீதையைத் தேடிச்சென்ற அஞ்சனஏயன்; புத்தனின் ஆலயம் போன்ற மேடையில், ஒற்றை ஆடையுடன்(உரிமையாளன்/ கணவன் பாதுகாப்பில்லாமல்) சீதையைக்கண்ட அனுமன்; இராமன் தன்னிடம் கூறியபடி நகைகளெல்லாம் மரக்கிளைகளில் உள்ளதைக் கண்டு; அவளே சீதை என உறுதிசெய்தான்.
    புத்தனுக்குப் பிறகே இயற்றப்பட்ட இராமாயணத்தில் குழப்பமிருப்பதுவியப்பல்ல!?(புத்தன் யார்?)புத்தனின் வாரிசு(செவ்வேல்) அநந்தனுடன் முரணிய பௌத்தர்(சிங்களர்); புத்தனின் காலத்தை மாற்றி; ’500 ஆண்டுகளுக்குத் தனது சிலையை வைத்து வணங்கக்கூடாது’ எனப் புத்தன் கட்டளையிட்டதாக; ம(க)ாவம்சத்தில் சிங்களர் எழுதிவைத்து; அங்கிருந்த தமிழரை அடக்கினர்; இராமயணத்திலும் பரதன்-நலங்கிள்ளி; இராமன் -(புத்தன்)கரிகாலின் பாதுகாக்களை அரசபீடத்தில் வைத்து மக்களைக் காத்ததாகக் காண்கிறோம். இதனால் புத்தனின் காலடிகளை(பாதுகா) வணங்குவதாக மாற்றிக் கொண்டனர்.
    அத் 7 சருக்கம் 30முதல்: சீதையைக்கண்ட அனுமன்; இராவனனது பார்ப்பன(சிங்கள?)மொழியில் பேசினால்; ‘ இராவணன்; மாறுவேடத்தில் வந்திருப்பதாக எண்ணிவிடுவாள்’ என எண்ணி ‘அவளது மொழியிலேயே’ இராமனின் வரலாற்றைப் பேசினான்.
    அத் 12 சருக்கம் 43முதல்: அனுமன் ஒரு மண்டபத்தில் புகுந்து காவலரைக் கொன்றான்; பெருஞ்சேனையோடு வந்த இராவணனின் அமைச்சன் பிரகத்தனின் மகன் சம்புமாலி அனுமனின் முகத்தில் அம்புகளால் அடித்தான்; அனுமன் சம்பு மாலியையும் சேனைகளையும் கொன்றான்; இதனையறிந்த இராவணன் அமைச்சனின் ஏழுமக்களை அனுப்ப; அவர்களையும் அனுமன் கொன்றான். இராவணன் ஐந்து சேனைத்தலைவர்களை அனுப்பினான் அவர்களையும் அழித்தான்; அதனால் மகன் அக்கனை அனுப்பினான்; அவனையும் கொன்றான் அனுமன்; இதனால் தன்தரையில் மூத்த மகனாகிய இந்திரசித்தை அனுப்பினான்; இந்திரசித்து; நான்முகனின் அம்பை எய்து அனுமனை மூர்ச்சையடையச்செய்து கட்டி இழுத்து வந்தான்.
    சருக்கம் 6 முதல்: இலங்கையில் அனுமன்செய்த கொலைகளால்வாட்டமுற்ற இராவணன்; பிரகத்தன் துர்முகன் வச்சிரதம்புரன் நிகும்பன் முதலான(துரத்தப்பட்ட)வர்களுடன் கலந்து பேசி; சீதையைக்கொண்டுவந்தபோது ஒரு ஆண்டு அவகாசம் கேட்டதகச் சொல்கிறான்? கும்பகர்ணன் இராவணனிடம் ‘நீ ராமனையும் இலக்குவனையும் கொன்றுவிட்டுச் சீதையை அடைந்திருக்க வேன்டும்’ என்றும் ‘நான் அவர்களைக் கொன்றபிறகு உனக்குச் சீதை வசப்படுவாள்’ என்றும் சொல்கிறான். சீதையை வலுவில் அடையாததற்குக் காரணமாக; ‘முன்னர் ஒரு புஞ்சிகத்தலை என்னும் அப்சரப்பெண்ணை; நான்முகனைக் காணச்செல்லும் வழியில் கூடி அவளது ஆடைகளை நீக்கினேன்; நான்முகன் இதனை அறிந்ததால்; அதுபோல் வேறு(சோழநாட்டுப்) பெண்ணைப் பலவந்தம் செய்தால் தலைநொறுங்குமென்று சபித்தான்’ என்கிறான். இவையனைத்தும்; சீதை பெண்ணல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன; சோழநாட்டின் எந்தப்பகுதியைக் கைப்பற்றமுயன்றாலும் கொல்லப்படுவான் என இராவணனை நான்முகன்-விசுவாமித்திரன் எச்சரித்துள்ளான்; விசுவாமித்திரனால் கொடுக்கப்பட்ட சிறுசேனை இலங்கையில் இருந்துள்ளது. இராவணனின் மகன் இந்திரசித் அச்சேனையைப் பயன்படுத்தி; அனுமனை பணிய?வைத்ததாகக் காண்கிறோம்.(இவ்விடத்தில் ராஜீவ்காந்தியையும் இந்தியப்படையினரையும் பிரபாகரனையும் நினைவுகொண்டால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல)
    அத் 11 சருக்கம் 39முதல்:அனுமன் இலங்கையிலிருந்தி திரும்பும்போது வடக்குத்திசையில் சென்றான்.
    அத் 11 சருக்கம் 53 முதல்: அனுமன் இலங்கையிலிருந்து திரும்பிவந்து; “அரிட்டம் என்ற மலைமேல் ஏறியதால் அதிலிருந்த சிங்கங்கள் (சிங்களர்கள்) நசுங்கி அழிந்தன; மலையும் தரையோடு தரையாயிற்று” எனவும்; “வழியில் மைநாக மலையிடம் நடந்தைக்கூறி; அங்கதன் சாம்பவன் ஆகியோரிடமும் நடந்தைக் கூறினான்; “போகும்போது மைநாக மலைச் சிகரத்தை வாலால் அடித்தேன் அது பணிந்தது; கரசையையும் சிம்மிகையையும்(சிங்களப்பெண்) இலங்கையில் தேவதையும் கொன்றேன்; சீதையிடம் மோதிரம் தந்து சூடாமணியைப்பெற்று இலங்கைக்குத் தீமூட்டித் திரும்பினேன்” எனவும் குறிப்பிடுகிறான்.
    உத்தரகாண்டம் அத் 1 சருக்கம் 1 முதல்: அகத்தியர் குறிப்பிடுவது; நான்முகனின்(?) மகன் புலத்தியன் தவம்செய்யும் இடத்துக்கு வரும் பெண் யாராயினும் கருத்தரிப்பாள் என நான்முகன் சொன்னான். திருணபிந்து(?)வின் மகள் அறியாமல் சென்று கருத்தரித்ததால் புலத்தியனுக்கே அவளை மனைவியாக்கினான். அவளுக்கு விச்சிரவசு(?) பிறந்து; பரத்துவாசனின் மகளை மணந்து வைச்சிரவணனைப் பெற்றான். வைச்சிரவணன்(குபேரன்-இராவணின் அண்ணன்) நான்முகனிடம் வரம்பெற்று வடதிசைக் காவலும் பொருளுக்குத் தலைமையும் பெற்றுத் தந்தையின் கட்டலைப்படி இலங்கையை அரசாண்டிருந்தான்.
    யுத்தகாண்டம்-அத் 1 சருக்கம் 1 முதல்: இலங்கை செல்ல; இராமனுடன் தெற்கே சென்று; மகேந்திரமலையை அடைந்தார்கள்.
    சருக்கம் 16 முதல்: இராமன் கடலைத்தாண்டிச்செல்ல யோசித்தபோது அனுமனும் சுக்ரீவனும் விபீசனனை வழி கேட்டனர்; அவன் இராமனை; (வருணன்)கடலரசனைச் சரணடையச் சொன்னான். இராமன் கடலரசனை நோக்கித் தவம்செய்தான்; மூன்று நாள் ஆகியும் வராததால் கடலரசன் மீது அம்பு தொடுத்தான்; இதனால் கடலரசன் தோன்றி; ‘கடலில் அணைகட்டினால் அதனை அசையாமல் இருக்கச்செய்வேன் ‘ என்றான். தொடுத்த அம்புக்குப் போக்குக் கேட்டான் இராமன்; அதற்கு வருணன் வடக்கே ஒரு தீவில்(லட்சத்தீவு?) ஆபிர-மகாசூத்ர சாதியரான (சிங்களர்?)திருடர் உள்ளனர்; அவர்கள் எனது நீரைக்குடிப்பதில் விருப்ப மில்லை, அவர்களை அம்பு அழிக்கட்டும் என்றான். அப்படியே செய்யப்பட்டது. அணைகட்ட விசுவகர்மா நளனை ஏவினார்.
    அத் 6 சருக்கம் 25முதல்: அனுமான் கேசரியின் மூத்தமகன் காற்றின் மகன்; சிறுபிள்ளையாய் இருக்கும்போது சூரியனை; பழம் என மயங்கிப் பாய்ந்தால் வெப்பத்தால் களைத்து உதயகிரிமலையில் விழுந்து தாடை ஒடிந்ததால் அனுமன் எனப்பட்டான் என உள்ளது; மாறாக உத்தரகாண்டத்தில்: அனுமனின் பிறப்பு குறித்து அகத்தியர்: மேருமலையின் வானர அரசன் கேசரியின் மனைவியை வாயு கூடியதால் அனுமன் பிறந்தான். பசியால் வாடிய அனுமன் சூரியனைப் பழமென எண்ணிப் பாய்ந்தான், சூரியன் சிறுவனைச் சுடவில்லை; அங்குவந்த இராகு, அனுமனைக்கண்டு பயந்து இந்திரனிடம் முறையிட்டான்; இந்திரன் இராகுவை முன்னேவிட்டு வந்தான்; அனுமன் இராகுவைப் பெரியபழமென எண்ணிப் பாய்ந்தான்; இராகு திரும்பி ஓட, இந்திரன் அனுமனை வச்சிராயுதத்தால் அடித்தான்; அனுமன் தாடை முறிந்து பாறைமேல் விழுந்தான்; வாயு அனுமனை எடுத்துச்சென்று ஒரு குகையில் மறைந்துகொண்டான்.. .. அனுமன் ரிஷிகளைத் துன்புறுத்தினான்; அஞ்சனையும் கேசரியும் சொல்லியும் கேட்க வில்லை; அதனால் ரிஷிகள் அவனது வலிமையை அறியாது ஒழிக எனச்சபித்தனர். அதனால் தனது வலிமையறியாதவனானான். சூரியனிடம் சென்று; ஒரேநாளில் பலகலைகளையும் கற்றான். இதில் பல பொய்யுரைகள் புராணவடிவில் இடம்பெற்றுள்ளன; சூரியன்; அனுமன் -செங்குட்டுவனின் மாமன் சோழர்குலக் கரிகால்சோழன். செங்குட்டுவனின் தந்தை; கேசரி, வாயு எனப் பல பெயர்களில் முசுகுந்தனை மறைத்துள்ளனர். இந்திரனாகச் செங்குட்டுவனின் முகத்தில் வச்சிராயுதத்தால் தாக்கியதால் தாடை எலும்பு உடைந்து அறுமுகனாகி; நான்முகனால் சரிசெய்யப்பட்டபோதிலும் முகத்தின் அமைப்பில் மாற்றம் ஏற்பட்டது. ராகு; என்பது கரிகாலுக்கு எதிராக மாறி முசுகுந்தனுக்கு ஆதரவளித்த பார்ப்பனப் புலத்திய இராவண கூட்ட அமணரையும்; நான்முகன் என்பது பெருமளவில் எல்லா இடங்களிலும் விசுவாமித்திரனையும் குறிக்கும். முசுகுந்தன்; மகன் குட்டுவனைத் தாக்கியதை:
    “.. .மாதிரம் அழல எய்து; அமரர்வேள்விப்பாகமுண்ட பைங்கட்பார்ப்பான் உமையொடுபுணர்ந்து; காமவதுவையுள் அமையாப் புணர்ச்சி அமைய.. .. எரிகனன்று ஆனாக்குடாரிகொண்டு; அவன் உருவுதிரிட்டோன்; இவ்வுலகு ஏழும் மருல .. ” எனவும்; “ஆர்த்த கணவன் அகன்றனன் போயெங்கும் தீர்த்தத் துறைபடிவேன்”எனப் பாவை தீர்த்தங்கரியானதாகச் சிலம்புகுறிப்பிடுகிறது.
    சிறுபாணாற்றுப்படை: நீண்ட இப்பாடலில் நல்லியற்கோடன் எனப்படுவது செங்கோடன் செங்குட்டுவனே எனக் காணலாம்:
    .. .. ஒருதான் தாங்கிய .. . எழுசமம் கடந்த எழு.. திணிதோள்.. .
    தொல்மா இலங்கைக் கருவொடு பெயரிய (சீதை-சோழநாட்டை ஆளும் தகுதிக்கான ஆரத்தை இலங்கைக்கு)
    நல்மா இலங்கை மன்ன ருள்ளும் .. .(கடத்திய நெடுஞ்செழியன்)
    .. .உறுபுலித் துப்பின் ஓவியர் (??) பெருமகன் (செங்குட்டுவன்)
    களிற்றுத் தழும்புஇருந்த கழல்தயங்கு திருந்துஅடி .. .
    நல்லியற் கோடனை நயந்த கொள்கையொடு
    தாங்கு அருமரபின் தன்னும் தந்தை (முசுகுந்த்)
    வான்பொரு நெடுவரை வளனும் பாடி .. .. .(இமையம்)
    பருவ வானத்துப் பாற்கதிர் பரப்பி (சோழநாட்டை)
    உருவ வான்மதி ஊர்க்கொண் டாங்கு .. ..(மதி-செழியன் கைப்பற்ற எண்ணி)
    குறிஞ்சிக் கோமான் கொய்தளிர்க் கண்ணி (செவ்வேல்-வேலன்)
    செல்இசை நிலைஇய பண்பின்
    நல்லியற் கோடனை நயந்தனிர் செலினே .. .
    . .காஎரி யூட்டிய கவர்கணைத் தூணிப்
    பூவிரி கச்சிப் புகழோன் தன்முன்(திருமா-கரிகால் வளவனிடம்)
    பனிவரை மார்பன் பயந்த நுண்பொருள்”(முசுகுந்தன் பணிந்து) கொடுத்ததையும்;
    “தாங்கு அருமரபின் தன்னும் தந்தை
    வான்பொரு நெடுவரை வளனும்” என முசுகுந்தனின் வளத்தையும்; கரிகாலனையும் குறிப்பிடுகிறது.
    “மண்மாறு கொண்ட”; சீதை-ஆரத்தை “இலங்கைக் கருவொடுபெயரிய” செழியனையும்; ஏழு வள்ளல்களையும் தழும்பன்-செங்கோடன்; பணியச்செய்து; தமிழ் அந்தணரையும் காத்துக் கலப்பிரரின் ஆட்சிக்கு வித்திட்டான். குறுந்தொகை89:
    “.. .பெரும்பூண் பொறையன் பேஎமுதிர் கொல்லிக்
    கருங்கண் தெய்வம் குடவரை எழுதிய
    நல்லியற் பாவை அன்னஇம் (செங்குட்டுவனின் தாய்)
    மெல்லியற் குறுமகள் பாடிநன் குறினே” என கொல்லியில் இடம்பெற்ற நல்லியற் பாவையின் மைந்தன் செங்குட்டுவ-செங் கோடனே நல்லியற் கோடன் என மாற்றப்பட்டுள்ளான். மணிமேகலை: 17:11-12ல்: இராமாயணப் போரில்; செங் குட்டுவன்: இலக்குவன்-அஞ்சனையின் மைந்தன் அனுமனுடன்; சேதுநாட்டு(கலிங்கம்-இன்றைய ஒடிஸ்சா) மன்னன் கரவேலன் -கண்ணனின் அனைத்து வேளிரும்; குரங்குகளாக; அங்குள்ள கற்களால் ” சேதுப்பாலம்” ; “இராமர்பாலம்” கட்டியதை;
    ” நெடியோன் மயங்கி நிலமிசைத் தோன்றி
    அடலரும் முந்நீர் அடைத்த ஞான்று
    குரங்குகொணர்ந் தெறிந்த நெடுமலை யெல்லாம்
    அணங்குடை யார்கள் வயிருபுக் காங்கு” என; இலங்கைக்கு ஓடிய புலத்திய இராவண நெடுஞ்செழியனிடமிருந்து ஆரத்தை மீட்டுவரப் பாலம் அமைத்ததை; துயரமடைந்த இராமன்-நெடியோனுடன் இலக்குவன்-செங்கோடன்-அனுமனுடன் குரங்குகளாக; பெருங்கற்களைக் கடலில் போட்டுப் பாலம் அமைத்ததைக் காண்கிறோம். இவர்களை; மாபாரதத்தில் பீஷ்மனும் குறிப்பிடுகிறான்.
    மாபாரதம்-சாந்திபருவம்-அத் 46: கண்ணன்(கரவேல்) எப்படிப்பட்ட உருவம் கொண்டவன் என்பதைப் படிமவடிவில் பீஷ்மன் குறிப்பிடுவது: “ஆயிரம் தலை முகம் கை கால்களுடைய; புத்திக்கும் இந்திரியங்களுக்கும் புலப்படாத உருவமுடைய, உலகங்களுக்குப் பதியான அந்த ரகஸ்ய ரூபியான பகவானுக்கு நமஸ்காரம்; சடைமுடியுள்ள, தடியுள்ள, தொங்கும் தொந்தி தொப்பை வயிறுள்ள, கமண்டலத்தை அம்புக்கூடாகக் கொண்ட அந்தப்பிரமரூபியான(கரவேல்-கண்ணன்) பகவானுக்கு நமஸ்காரம்”; என சடைமுடி, தடி, தொங்கும் தொந்தி தொப்பை வயிறு, கமண்டலம், அம்புக்கூடு என ஒவ்வொன்றும் படிம வடிவில் கண்ணனின் ஆணைக்குக் கட்டுப்பட்ட படைகளைக் குறிப்பிடுகிறான்.இப்படை; பெருமாலான விசுவாமித்திரனால்; திருசங்கு எனவும் சத்தியவிரதன் எனவும் இடம்பெற்ற கரவேலுக்கு; வேளிர் அறிவாளர் படையின் துணையுடன் அந்தர-ஆந்தரத் திருப்பதியில் ஒரு தேசத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்துக் கரவேலைக் குடியமர்த்தினான்.
    இதிகாசங்களுள்; இராமகீர்த்தனம் இராமாயணத்தில்; கரவேலால்: இப்படை கரிகாலுக்குக்கொடுக்கப்பட்டு, அனுமனுடன் மூவரும் தலைவராக; (முன்னர் ஆ/அந்தர தேசம் இப்போது)ப்ரம்ம (தேசம்) ஸ்தானம்- திருப்பதியில் விசும்பு செல் இவுளி-வேளிர் அறிவாளர் படை; செவ்வேல் செங் குட்டுவனிடம்: “நாம மூன்றிலைப் படையுடைப் பிள்ளை” எனச் சேக்கிழார்குறிப்பிட்ட மும் முனைப் படை; (கிருத்துவத்தில் சிலுவை)கரவேலன் கரிகால் பாவை என மூவரால் செவ்வேலிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டன.
    செங்கோட்டையின் செங் கோட்டுப்புலி – ஐ அப்பன்-குட்டுவனை எதிர்த்துப் போரிட்டோராகச் சிலம்பதிகாரத்தில் உள்ளோர்:
    “உத்தரன், விச்சித்திரன், உருத்திரன், பைரவன்,
    சித்திரன், சிங்கன், தனுத்தரன், சிவேதன்,
    வடதிசை மருங்கின் மன்னவர் எல்லாம்,
    தன்தமிழ் ஆற்றல் காண்குதும்’ என(வெஞ்சினமுரைத்த குட்டுவன்)
    நிலந்திரைத் தானையொடு நிகர்ந்து மேல்வர.. .”
    “காஞ்சித் தானையொடு காவலன் மலைப்ப”(பெரும்பாணாற்றுப்படை: அடி 420) என அழிப்புவேலைக்கான கடவுளராகக் குறிக்கப்படுவோருள் சிங்கன் என இலங்கையின் சிங்களனைக் காண்கிறோம். இதனைப் பிற்காலச் சித்தரான குமரகுருபரர் “சிங்கமுகனை வென்று வாகை முடித்தோய்” என; “பூமேவுசெங்கமல.. .” எனத்தொடங்கும் மிகநீண்ட பாட்டில் குறிப்பிடுகிறார்.
    சிலப்பதிகாரத்தின் “பாசன்டைச்சாத்தன்”; “சர்வ பாசண்ட பூஜகோ” என; அனைத்து வேளிர் அறிவாளர்களையும் ஒன்று படுத்தி; ஆயுத பூசைக்கும், சரஸ்வதி பூசைக்கும் வழியமைத்தவனே கரவேலன்-கண்ணன்.
    கிருத்துவத்தின் புதிய ஏற்பாட்டிலும் முதல் அதிகாரத்தில் இதேதகவல் உள்ளதை இன்றும் காணலாம்.
    சிங்கள மொழியில் எழுதப்பட்ட மகாவம்சம், புத்தசாதகக் கதைகள் உட்படப் பலவும் பொய்யானவை. இவற்றை நம்பியே புத்தனின் வரலாற்றைப் பாலி மொழியில் பெயர்த்தனர். இவையனைத்தும் தமிழனான கரிகால்சோழன்-புத்தனை மறைப்பதற் காகவே எழுதப்பட்டவை. புத்தசாதகக்கதை 177,516,528ல்: ‘அனுமன் (செங்குட்டுவனால்) சிங்க(ள)ம் தீயிட்டு அழிக்கப் பட்டதால்; குரங்குகளைக் கொன்று; அதன் மாமிசத்தைப் பிராமணர் உட்பட சிங்களர் அனைவரும் உண்டனர்’ எனக் குறிப்பிட்டு வரலாற்றையும் மாற்றி எழுதினர். மேலும் “தனக்கு 500 ஆண்டுகள்வரை சிலைவைத்து வணங்கக்கூடாது எனப் புத்தன் ஆணையிட்டதாகவும்” எழுதிவைத்தனர்; அதாவது கரிகால்வளவன் பிறப்பதற்கு 400 ஆண்டுகற்கு முன்னரே பிறந்தவன் புத்தன் எனப் பொய்யுரைத்தனர். அதனாலேயே பட்டயங்களிலோ கல்வெட்டுக்களிலோ கரிகால்வளவனுக்கு முன்னரும் பின்னரும் வரலாறற்ற நாடாகப் பாரதம் மாற்றப்பட்டது; தமிழ் நூல்கள் சங்கப்பாடல்கள் அனைத்தும் மாற்றி அமைக்கப்பட்டன.
    (சைவரால் பிற்காலத்தில்சேர்க்கப்பட்டவை)வெற்றிபெற்றபிரகு திரும்பிவரும்போது சீதைக்கு ஒவ்வோரு இடமாகக்காட்டுவதில் மகாதேவனைக் காட்டியதாக இருப்பது; கடலரசனையே குறிக்கும்; கூர்ம புராணத்திலும் பத்ம புராணத்திலும் இராமன் சிவ லிங்கத்தைப் பூசை செய்ததாகவும் அதுவே இராமலிங்கமென்றும் இச்சேதுக்கரையில் குளித்துத் திதிகொடுத்துத் தானம் செய்தால்; சிவபெருமான் உடனே விரும்பிய அனைத்தையும் கொடுத்து அருள் செய்ததாக எழுதியிருப்பது தவறு; மகாதேவன் என்பது சிவனல்ல கடலரசனே எனவும்; திரு.சீனிவாச ஐயங்கார் 485,486,487 பக்கங்களில் குறிப்பிடுகிறார்.
    அத்10 சருக்கம்38: அனுமனிடம் சீதை தனது அடையாளமாக இராமனுடன் நிகழ்ந்தவற்றைக் கூறுகிறாள்; ஒருமுறை இராமன் மார்பில் இருந்தபோது ஒரு காகம் எனது கொங்கைகளுக்கிடையில் கொத்திற்று; அதனை நான் விரட்டினேன்; காகம் அடிக்கடி எனது கொங்கைகளைக் கொத்தித் துன்பப்படுத்தியது; இராமனிடம் இதனைச்சொன்னேன்; இராமன் காகத்தைப் பார்த்து அதன் இயற்கை உருவையும் எண்ணத்தையும் புரிந்துகொண்டு – இந்திரனுடைய மகனாகிய சயந்தன்- மீது ஒரு தர்ப்பைப்புல்லை-வைக்கோலை மந்திரம்சொல்லி ஏவிவிட்டார்; அது காகத்தைத் துரத்த; அது ஒடித் தனது தந்தையாகிய இந்திரன் முதலியவரிடம் சரணடைந்தது; அவர்களால் கைவிடப்பட்டு இராமனையே சரணடைந்தது. புள்ளுக்குக் புகல் சொல்லுமாறு கேட்டான் ; காகம் வலது கண்ணைத் தந்ததால் தனது வலகண்ணை இழந்தது. இத்தகவலைக் கலிங்கத்துப்பரணியில் செயங்கொண்டார்:
    “தொழுது மன்னரே கரைசெய் பொன்னியில்
    தொடர வந்திலா முகரியைப் படத்து
    எழுதுகென்று கண்டிது மிகைக்கண் என்று
    இங் கழிக்கவே அங் கழிந்ததும் ” என; கரிகால்சோழன் தொண்டைநாட்டை 24 கோட்டங்களாக்கி நீர்வளம் பெருக்க நதிகளை இணைத்துப் பொன்னிநதிக்கு கரையெடுத்த காலத்தில், ஒத்துழைக்காத முசுகுந்தன், மக்கள் நலனில் கண்ணோட்டம் இல்லாத மிகைக்கண் கொண்டவனாகக் கருதப்பட்டு; வலதுகண் அழிக்கப்பட்டது என உள்ளது. முசுகுந்தனைச் ‘சிறுகண் யானை’ என சங்கப்பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இது ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தகவலாகும். நந்தரும்; கங்கை கவர்ந்து – நதியைத்தடுத்து இரண்டுபட்ட தென்பகுதிக்குத் தொல்லை கொடுத்துள்ளனர். சீதையின்(சோழநாட்டின்)மார்பில், காகம்(கங்கைகவர்ந்த முசு குந்தன்) கொத்தி (நீரைத் தடுத்து)த் தொல்லை கொடுத்தபோது இராமன்; வைக்கோலைப் போட்டதாகவும்; அது காகத்தை விரட்டி, இறுதியில் வலதுகண் குத்தப்பட்டதாகப் படிமவடிவில் புராணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வைக்கோல்;[வை- "வையே கூர்மை” (தொல்கா)=கூர்மையான+கோல்]; செங்கோல், செங்குந்தம்; வேளிர் அறிவாளரின் சிறுபடையையும், காகம் முசுகுந்தனையும் குறிப்பன. புராணமொழி புதிரானது. இநீர்ப்பூசலைப் பலவடிவங்களில் சங்கப்பாடல்களிலும் புத்தனின் வரலாற்றிலும் காணலாம்.
    கள்வர்கோமான்-மாவண்புல்லி கார்வேலுக்கு; பெருமா(ல்)-பிர(ம்)மா-விசுவாமித்திரனால் கொடுக்கப்பட்ட(அகம்61,101, 213,251,புறம்174,178, நற்றி83)வேங்கடமும்; தண்டக ஆரண்யம்; தண்டை அகத்தேகொண்ட வேளிர், அறிவாளருக்கான வாழ்விடத்தைக் கைப்பற்ற வந்தோரை; கரிகால் முதலான ஐவரும் தண்டனைக்காலத்தில்; வீழ்த்தி வென்றதால்; ஐவர்க்கும் பொதுவாக வழங்கப்பட்டது. த்ரௌ பதி, திரிப்பதி, திருப்பதி, திரபடி, திரவிடி, திற/ரவிடம் எனவும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
    சேக்கிழாரின் பெரியபுராணத்தில் திருப்பதியின் சிறப்புக்களை; கலி(கலப்பிரர்)யுகத்தில் நடந்ததாகப் பாவையின் துயரங்களையும், முசுகுந்தன் ஏமாற்றியதையும் குறிப்பிடுகிறார். பிரகத் கதா(வந்தவ-கொற்றங்-10.3)‘பாஞ்சாலம்’, ‘வெங்களம்’ என வேங்கடப்பகுதியைக் குறிப்பிடுகிறது. கரிகால் பெற்ற கரவேலின் செண்டுப்படையினை: “விசும்பு செல் இவுளிப்பசும்படை” எனப் பல சங்கப்பாடல்கள் குறிப்பிடும்; பெருமாலின் “பொன் இமையக் கோட்டுப் புலிபொறித்து மண்ணாண்ட” படையை:
    ” கச்சிவளைக் கச்சி காமகோட்டங் காவல்
    மெச்சி இனிதிருக்கும் மெய்ச்சாத்தன் – கைச்செண்டு
    கம்பக் களிற்றுக் கரிகாற் பெருவளத்தான்
    செம்பொற் கிரிதரித்த செண்டு ” என; சேக்கிழார் போன்று அடியார்க்கு நல்லாரும் சிலம்பின் உரை மேற்கோளில் கரவேலை மெய்ச்சாத்தன் எனக்குறிப்பிடுகிறார். பிறக்குமுன்னரே வசிட்டனால் விதிக்கப்பட்ட 12ஆண்டு தண்டனைக்காலத்தில்; விசுவா மித்திரனுடன் சென்று; அசோகனால் உருவான சோழநாட்டை-சீதையை; ‘மறையோர் தேயத்து மன்றல் எட்டனுள்’, அசுர முறையில் பகைவென்று அடைந்ததால்; கரிகால்-இராமனைப் பிராமண சுரர்க்கு எதிரி, அசுரன் என்றனர். அசுரமணம் ஆரியனுக் கானதல்ல. இராமாயணம்; மாற்றப்பட்ட காவியம். கேகயி பிடிவாதமாக; இராமன் காடேக வேண்டக் காரணமென்ன? மணம் முடித்தபோதே; `கேகயியின் மகன் நலங்கிள்ளி-பரதனுக்கு நாடாளும் உரிமை கொடுக்க வேண்டும்’ என்பதையும்; ஆரிய பிரகத்துடன் போரிட்டபோது, கேகயி பெற்ற வரங்களாலும், பரதன் நாடாளத் தசரதன் ஏற்றுள்ளான். தக்கன்-சென்னி நடத்திய யாக வேள்வியால்; பரசுராமன் செய்த கொலைகள், முசுகுந்தனுக்குத் துணைநின்ற பிராமணரின் தகா நடத்தைகள்; வசிட்டன் விதித்த 12ஆண்டு தண்டனை என அனைத்தையும் மறைத்தற்காகவே; கேகயியைக் கொடூரமாகக் காட்டி, இராமன் காடேகப் பொய்க்காரணங்கள் கற்பிக்கப்பட்டன. இதனை 2000 ஆண்டுகற்கு மேலாக மறைத்துவிட்டதை நாம் உணராததே பேதைமை.
    கரிகால் மகதத்தை வென்றபோது சந்திரகுப்தனுடன் நாடுகடந்து சிரமணபெளுகொளவில் வாழ்ந்து திரும்பிவந்த பத்ர பாகுவின் எண்ணாயிரம் அமணர்; பாடலிபுத்தரத்தில் நிலவிய அமணக்கருத்துக்களை ம(க)ாவீர்-முசுகுந்தன் கைப்பற்றி மாற்றியதை; ஏற்காமல் முசுகுந்த -ம(க)ாவீரை நீக்கி; அடுத்த தீர்த்தங்கரனாக கரிகால்சோழனைத் தேர்வுசெய்தனர். இதனை ஏற்காத கரிகால்; அனைத்துப் பகைகளையும் துடைத்தெறிந்து; செங்குட்டுவன் தலைமையில் அனைவரும் “ஆயிரத்து ஓர் எட்டு அரசுதலைக்கொண்ட” குடியரசுநாடுகளின் கலப்பிரராயினர். பின்னர் அனைத்தையும் துறந்து; அமணத்தை மேன்மைப்படுத்திப் புத்தனாகி; மனுநீதியை அகற்றி, அறிவாளரின் கொள்கைகளை ஏற்று; செங்குட்டுவனை அனைத்து நாடுகளுக்குமான சேனைத் தலைவனாக்கி, அவனது தலைமைக்கீழ் படைவீரர்களும் வேளிரும் அறிவாளரும் கலப்பிரர் குடியரசுகளைக் கட்டிக்காத்தனர்.
    கரிகால்-புத்தன் பிறக்கும் முன்னரே வசிட்டன் விதித்த12+1 + கொலைவேள்விகளுக்கு எதிராக நடந்த கொலைகளால்; பரசுவிதித்த12+1; அனைவரையும் அடக்கி மகதத்தையும்வென்று “நிலம்தந்த பேர் உதவி பொலந்தார் மார்பின் நெடியோ” னாக “குறுநடைப்புறவு”ஹெலனுக்கு மகதநாட்டைத்தந்த காலம்வரை 3என 29ஆம்வயதில் பரிவ்ரஜ் மேற் கொண்டான். 39ஆம் வயதில் ஞானமடைந்து புத்தனானான். பகவன் எனும் சொல் புத்தனைக் குறிக்கும் -கபிலவஸ்துவில் “இதி பகவம் ஜாதேதி” என ஒருகல்வெட்டு உள்ளது-இங்கு பகவன் வந்தார்/ தோன்றினார்/ பிறந்துள்ளார் என; ‘ஜா’என்னும் ஒற்றை எழுத்துச்சொல்; பிறத்தல் முதல் தோன்றுதல் அவதரித்தல் எனப்பலவாறு பொருள்தரினும் தோன்றுதலையே குறிக்கும்; “தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார் தோன்றலிற் தோன்றாமை நன்று” என்பது வள்ளுவர் குரள். வள்ளுவர் 70 இடங்களில் குறிப்பிடும் முந்துநூல்கள் பிறமொழிக்குச் சென்றதோடு வள்ளுவமாலையிலும் புத்தத் தகவல்கள் நீக்கப்பட்டன.
    கரிகாலின் புத்தமும், சீடன் செங்குட்டுவனின் கி/குருத்துவமுமே; பிறநாடுகளுக்கும் ஏற்றதாக மாற்றம்கண்டன. பிரிட்டனில் பிற்காலத்தில் புகுந்த; கிருத்துவத்துக்கு முன்னரே பௌத்தம் இருந்ததாக டாக்டர் டோனால்டு ஏ மெக்கன்ஸி -1928ம் ஆண்டு நூலில் உள்ளது. கிரேக்கநாட்டுத் தூதன் ஹெலியோதொர (Heliyo dora)சிறந்த பாகவதன் பெசநகர் அருகில் வாசுதேவனின் கோயிலின் முன் கருடத்துவசம் நாட்டியதாக உள்ளது. புத்தநெறிகளை ஒட்டியே கிரேக்கத்தின் ஐயோனியாவில் இயற்கை நெறியாளரின் மெய்ப்பொருளியல் கொள்கைகள் அமைக்கப்பட்டன என்பதைப் பலரும் உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
    திரிபிடகங்களுக்கு எழுதப்பட்ட நித்தேச உரையில் வாசுதேவனாக பலதேவனாகத் திருமா உள்ளான். வடநாட்டில் கோசுண்டியில் சங்கருடண வாசுதேவ வழிபாடு கி.மு 2ஆம் நூ-ஆ.க்கல்வெட்டில் உள்ளது. கி.பி2ஆம் நூ.ஆ, போதிசத்வரே ஆசீவகராகத் திகழ்ந்ததாகச் சாதகக்கதைகளில் குறிப்பிட்டுக்கொண்டனர். கிபி 200-300ல் எழுந்த லலிதவிஸ்தரம் சத்தரும புண்டரிகம் எனும் பௌத்த நூல்களில்; போதிசத்வரான பௌத்தச்சான்றோர், ஆசீவகருடன் தொடர்பு கொள்ளக்கூடாது என கண்டிக்கின்றன; அர்த்தசாஸ்த்திரத்தில் பௌத்தர் ஆசீவகர்க்கு உணவுபடைப்பது 100பணம் தண்டனைக்குரியது என எழுதிச் சேர்த்துக்கொண்டனர். ஆசிவகமும் அமணத்துடன் முசுகுந்தனால் கைப்பற்றப்பட்டதோ? அசோகனின் 7ம் தூணில் முதலில் பௌத்தம் அடுத்து பிராமணசீவகம் மூன்றாவது அமணம் நான்காவதாகப் பிற என உள்ளன-சைவமும் சிவனும் இல்லை. ம(க)ாவீரும் கூட திருமா வின் அவதாரமாகப் பாகவதத்தில் உள்ளான் என History of Tharmasasthra Vol II p729-731; vainavism p42ல் உள்ளது. உபாங்கங்களில் ஓவவாயியா வில் ‘சிவம்’ வீடுபேற்றைக் குறிக்கும்; எனச்சிலம்பும் 10/180ல் குறிப்பிடுகிறது. புத்த கோசர் தமிழகத்திலும் இலங்கையிலும் வாழ்ந்தார். பிடகங்களுக்கு உரைசெய்த புத்தசீகர், புத்ததத்தர், தம்மபாலர் தமிழர்களே; இவை பாலிமொழிக்கு மாற்றப்பட்டதாக டாக்டர் B C லா அவர்களின் History of Pali literature vol II-pag 438ல் உள்ளது. “வலியில் நிலைமையான் வல்லுருவம்; பெற்றம் புலியின்தோல் போர்த்துமேய்ந் தற்று” என்கிறார் வள்ளுவர். பாதபீடிகை-பாதுகா வணக்கம் புத்தத்தில் கி.பி2ம்-நூ-ஆ? ஏற்பட்டு; மறைந்து வைணவத்துக்குச்சென்றது. சம்பந்தர் குறிப்பிடும் வர்தமானேச்சுரம், புத்தசாரநாதர் முதலிய பௌத்தக் கோயில்கள் சைவத்தால் கைப்பற்றப்பட்டவை எனத் தகவல்கள் உள்ளன. அமணரின் பள்ளிகளெல்லாம் சைவத்தால் கைப்பற்றப்பட்டன. அமணம்; சமணம் என மாற்றப்பட்டது. ஆயினும் அமணச்சேரி அமணலிங்கேசுவரர் போன்ற ஊர்களும் கோயில்களும் அதே பெயர்களில்தான் இன்றும் உள்ளன. புத், சிவ் இரண்டும்; சேருதல் அடைதல் என ஒரே பொருளில் அடையாளப்படுத்தி; தொல்காப்பியத்தில் சிவணுதல் எனச்செர்த்தனர்.
    தருமசேனர்-நாவுக்கரசர் “சிவ னெனும் நாமம் தனக்கே உடைய செம்மேனி எம்மான்” என்பது; இச்சொல்லைப் பிறர் பயன்படுத்துவதைத் தடுத்தைக் காட்டும். சம்பந்தன்: “ஏதுக்களாலும் எடுத்தமொழியாலும் மிக்குச் சோதிக்க வேண்டா”; என்கிறான். உமாபதிசிவன்: “தொன்மை யாம் எனுமெவையும் நன்றாகா இன்று தோன்றியநூல் எனுமெவையும் தீதாகா” எனக்குறிப்பிடுகிறார். சித்த அர்த்தன் வழிவந்த சித்தர்கள் 15பேர்; சினர் தீர்த்தர் கிருகலிங்கர் அன்யலிங்கர் சுவலிங்கர் புல்லிங்கர் ஸ்திரீலிங்கர் நபும்சகலிங்கர் புத்தபோதி பிரத்யோகபுத்தர் சுவயம்புத்தர் ஏகசித்தர் அசினர் தீர்த்தர் அனேக சித்தர் என்போராவர். 6-7ம் நூ-ஆ; ஹர்சன் சிவனை ஆதரித்த போதிலும் தனது நாகாநந்தம் நாடகத்தில் புத்தனைப் போற்றிப் புகழ்ந்ததை-யுவன்சுவாங் குறிப்பிடுகிறான். 6-7ம் நூ-ஆ அமணனாயிருந்து சைவனான மகேந்திரவர்மன் கல்வெட்டில் புத்தனைத் திருமாலின் அவதார மாகக் குறிப்பிடுகிறான். ஞானசம்பந்தன்; வர்தமான ம(க)ாவீரைப் போற்றக்காரணம் என்ன? பௌத்தரை மிண்டர் எனவும் 18 நெறிகளையும் குறிப்பிடுகிறான். காஸ்மீரச் சைவம் கி பி 9ம் நூற்றாண்டில் உருப்பெற்றது.
    முசுகுந்த துஷ்யந்தனுக்கும் சோழ சூரிய விசுவாமித்திர அகத்திய வேளிர்-அறிவாளர் குலக் கரிகால்சோழனின் தங்கை பாவை / சகுந்தலைக்கும் பிறந்த / செங்குட்டுவனே பரதன்; அவனாலேயே இந்நாடு பாதுகாக்கப்பட்டதால் பாரதநாடானது.
    தமிழில் இருந்த மாபெரும் காவியமே; சிதைக்கப்பட்டிருந்த போதிலும் முழுமையான வரலாற்றை வெளிப்படுத்தும் பாடல்களாக இருந்தன. இப்பாடல்களில்; வரலாற்றை மறைப்பதற்காகச் சிதைத்தும் மாற்றியும் மறைத்தும் நீக்கியும் அழிந்தும் இதிகாசங்களுக்குப் போனபிறகு; நமக்குக் கிடைத்திருப்பவையே இன்றைய சங்கப்பாடல்கள். இவற்றின் துணையுடன் மேலும் வரலாற்றை மறைத்துச் சித்தக்கப்பட்டவையே இன்றைய இதிகாசங்களாகவும் புராணங்களாகவும் வெளிப்படுத்தப் பட்டன. இவை யனைத்தின் துனையில்லாமல் மறைக்கப்ப

  7. மறைக்கப்பட்ட பாரத / இந்திய வரலாற்றை வெளிப்படுத்த முடியாது. மேலும் பல நூற்றுக் கணக்கான சான்றுகள் பாரத-பிரகிருத மொழியிலும் பிற மொழி நூல்களிலும் ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடக்கின்றன. இவற்றையும் திரட்டி முழுமையான வரலாறாக நமது வரலாற்றை சங்கப்பாடல்களின் உதவியுடன் வெளிப்படுத்த முடியும்.
    இராமாயண மாந்தர்கள் மற்றும் பொதுவான வரலாறு
    பல மொழிகளைக் கொண்ட பாரத நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் சங்கப்பாடல்களுக்குப்பிறகு; இதிகாசங்களான மாபாரதமும் இராமாயணமும்தான் முதல் இலக்கியங்களாக விளங்கின; காரணம் மக்கள் தங்களது முன்னோரை அந்நூல்களில் கண்டனர்.
    அ யோத்தி=சோழநாடுஅல்லது மகதம்=வெல்லமுடியாத நகரம்=தசரதனுக்காகச் சனகனால் உருவாக்கப்பட்டது.
    அக்னிப்பிரவேசம்=சோழநாட்டை ஆளும் தகுதிக்கான பொன் ஆரம்; கறைப்பட்டதால் தீவயப்பட்டு மீண்டது.
    சீதை=சோழமண்=பூதேவி=பொன் ஆரம்-மாலை=இராவணசெழியனால் இலங்கைக்குக் கடத்திச்செல்லப்பட்டது.
    சோழநாடு=சீதை=மண்மகள்=வை தேகி=சனகர் அசோகரால் ஏர்முனையில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட நகரம்.
    சனகர்=அசோகர்=கோப்பெருஞ்சோழர்=மகதநாட்டின் பாதுகாவலர்-சோழநாட்டைக் கரிகாலுக்குக் கொடுத்தவர்.
    தசரதன்=உருவப்பல்தேர்இளஞ்சே(த்)ட்சென்னி=அம்பரீசன்=சனகர்-அசோகனின் சூரிகுல மகத அரசவாரிசு.
    இரா மன்= இல்லாத அரசர்=கரிகால்சோழர்=இளஞ்சேத்சென்னியின் மகன். வசிட்டரால் தண்டிக்கப்பட்டவர்.
    இரா வன(ண)ன்= புலத்தியர், வனப்பகுதிக்கு உரிமையற்றவர்=பாண்டியன்நெடுஞ்செழியன்=நகுசன்;கரிகால்சோழரின்
    தண்டனை முடியும்வரை; தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட சோழநாட்டை ஆளும் தகுதிக்கான ஆரத்தை=
    சீதையை; தண்டனை முடிந்தபிறகும் ஒப்படைக்க மறுத்து; இலங்கைக்குக் கடத்திச்சென்றவர்.
    விபீசனன்=இராவனநெடுஞ்செழியனின்தம்பி=மற்றொரு நெடுஞ்செழியன்=இராவணனுக்கெதிராக இராமருடன் சேர்ந்தவர்.
    மயன்=இராவண நெடுன்செழியனுக்குப் பயந்து; இலங்கையுடன்; மகள் மண்டோதரியை மணமுடித்துக் கொடுத்தவர்.
    வாலி மற்றும் சுக்கிரீவ இரட்டையர்=பெருஞ்சேர மற்றும் நெடுஞ்சேர லாதர்; சேரலத்தின் ஒரு பகுதியை ஆண்டோர்.
    கேகயி=தசரதனின் மனைவி-கேரலப்பகுதியைச் சேர்ந்தவர்=பரதனின் தாய்=தர்மராசாவன அசுவபதியின் பெண்.
    பரதன்= இராமன்-கரிகால்சோழனின் தண்டனைக்காலம் முடியும்வரை சோழநாட்டைக் காத்த நலங்கிள்ளி.
    ப(ா)ரதன்=இராமனின் தம்பியான பரதன் அல்ல; மற்றொரு பரதன்; துஷ்யந்தன்=முசுகுந்தனுக்கும்,சகுந்தலை-
    கரிகாலின் தங்கை பாவைக்கும் பிறந்த செங்குட்டுவன்=அஞ்சன ஏயன்=அனுமன்=இலக்குவன்.
    மாரீசன்=மாறீசன்=பரசுராமன்=தசரதனின் நாட்டில் சுபாகு-முசுகுந்தனுடன் வேள்விகளுக்குத் இடையூறு செய்தவன்.
    சுபாகு=முசுகுந்தன்; சமதக்கினியின் மகன் மாறிச பரசுராமனுக்கும் இராவண நெடுஞ்செழியனுக்கும் நண்பன்.
    பரசுராமன்=மாறீசன்; சமதக்கினியின் மகன்; சுபாகு-முசுகுந்தனுக்கும், இராவண நெடுஞ்செழியனுக்கும் நண்பன்.
    மகேந்திரபர்வம்=தெற்கில் திருநெல்வேலி அருகில் பொதியைப் பகுதியில்; பாவைவாழ்ந்த திருக்குறுங்குடி மலைப்பகுதி.
    பாஞ்சாலம்=முதலில் பஞ்சாப் பகுதி; பின்னர் கரவேலன் ஆண்ட வேங்கடத் திருப்பகுதிக்கு மாற்றப்பட்ட பெயர்;
    சுரர்களுடன் அசுரராகக் கரிகால்சோழர் முதலானோர் போரிட்டு; கரவேலனிடம் இதனைப் பெற்றனர்.
    பாஞ்சாலி=பெண்ணல்ல=வேங்கடத் திருப்பதிப்பகுதி; போட்டிகளில் வென்ற கரிகால்சோழர்முதலானோர் பெற்ற நாடு.
    புஸ்யமித்திரன்-மகதத்தின் அரசவாரிசைக் கொலைசெய்தவன்=ஆரியவரசன் பிரகத்தனுக்கும் உறவினன்.
    சமதக்கினி=வசிட்டரின் மனைவிக்கு; மற்றொருவரால் பிறப்பிக்கப்பட்டவர்=பார்கவ பிராமணர். பரசுராமனின் தந்தை;
    ரேணுகாவைத் துணைவியாகக் கொண்டு அவளது தலையை வெட்டப் பரசுராமனுக்கு உத்தரவிட்டவர்.
    மகத சந்திரகுப்தனின் மனைவியின் மக்களுக்கு; மேலை நாட்டினரால் பிறந்த புஸ்யமித்திரன், பிரகத்தன், முசுகுந்தன், பரசுராமன் ஆகியோரின் தொல்லையால் நாட்டை இழந்து தென்னகம் வந்த சந்திரகுப்தனின் மகன் அசோகன்; கொழுமுனையில் உழுது பயிரிட்டுச் செழிப்படைந்த சோழநாட்டில்; இளஞ்சேத்சென்னி-தசரதனை இளவரசணாக்கி வாழ்ந்தபோது; அந்நாட்டின் வடகிழக்குப்பகுதியில் ஆட்சிசெய்த முசுகுந்தனின் முகரிப்பகுதியை ஆரியவரசன் பிரகத்தன் தாக்கியதாக; முசுகுந்தன் சமாலிக்க முடியாதவன்போல் நடித்து; தசரதனின் உதவியை நாடினான்; தசரத இளஞ்சேத்சென்னியும் கரிகாலும்; பிரகத்தனைச் சிறைப் பிடித்தனர்; சனகர் அசோகரின் விருப்பப்படி; சமதக்கினியைச் சோழ நாட்டின் குருவாக்கினர். முசுகுந்தனும் அவர்களுடன் வந்து சோழரின் நற்பைப்பெற்றான். பிரகத்தனுக்குத் தமிழ் பயிற்றுவிக்கப்பட்டது. முசுகுந்தன்; சேத்சென்னியின் மகள் பாவையை ஏமாற்றிக் கெடுத்துவிட்டான். கைப்பற்றப்பட்ட தொண்டைநாட்டின் வளம்பெருகக் காவிரிக்குக் கரையெடுத்தபோது முசுகுந்தன் தடுத்தான்; இதனையறிந்த கரிகாலின் சிறியவேளிர்படையுடன் பூசலிட்ட முசுகுந்தனின் வலதுகண் குத்தப்பட்டதால் சோழருடன் பகைவளர்ந்தது. கரிகால்-இராமனை அயோத்தி-நாட்டின் வேந்தனாக்க வேள்வி யாகம் செய்தபோது; சமதக்கினியின் மகன் மாறீச பரசுராமனுடன் சேர்ந்து முசுகுந்தன் பூசலிட்டுப் பாவையை ஏற்க மறுத்தான். மீண்டும் பரிகாரத்துடன் வேள்விசெய்ய முயன்றபோது; சுபாகு, பரசுராமனுடன் சேர்ந்து யாகப்பலியைக் கடத்திச்சென்றனர். மீண்டும் வேள்விசெய்யமுயன்ற போதும் இடையூறுசெய்து; நிறைகருவுற்ற பாவையை யாககுண்டத்தில் வீசினர்; அவளைக்காக்கக் கரிகால் நாட்டைநீங்கினான். இதனால் விளைந்த பூசல்களில்; கரிகாலின்மனைவி திருமகளின் அக்கா என்பதால்; ரேணுகாமீது ஐயம்கொண்ட சமதக்கினி; பரசுராமனின் துணையுடன் ரேணுகாவைக் கொலைசெய்தான்; பரசுராமன் திருமகளையும் கொலைசெய்ததோடு எழு கன்னிப்பெண்களையும் கொலைசெய்து; சேரலமலை நாட்டுக்கு ஓடிவிட்டான். சினமுற்ற சோழரும் மக்களும் சமதக்கினியையும், பிருகுவம்ச பிராமணர் பலரையும் கொலை செய்து அச்சுறுத்தி விரட்டினர். பாவைக்குச் செங்குட்டுவன் பிறந்து வளர்ந்துவந்தான். தந்தை கொலை செய்யப்பட்டதை அறிந்த பரசுராமன் சேத்சென்னியைக் கொன்றான். இதனை அறிந்த கரிகால்; விசுவாமித்திரரின் துணையுடன் வேள்விசெய்து வேந்தனாகிச் சமாதான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டான். ஏற்காத முசுகுந்தன் வசிட்டரின் துணையுடன் பரசுராமனைக் குருவாக்கிக் கரிகாலுக்கும் பாவைக்கும் தண்டனை விதித்தனர். சனகன்; முன்னரே சோழ குலப்பெண்ணை மணந்த பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனுக்குச் சோழநாட்டை ஆள்வதற்கான பொன் ஆரத்தைவழங்கி; தண்டனைக்காலம் முடியும்வரை ஒப்படைத்தனர். செழியன்-நகுசனும் நல்லவனாயிருந்தன். முசுகுந்தனின்சதியால் பரசுராமனுடன் சேர்ந்து தண்டகாரன்யத்தில் வாழ்ந்த கரிகால், பாவைக்கு ஆதரவுகொடுத்த பாட்டன் கரவேலின் பாஞ்சாலத் திருப்பதிமீது போர்தொடுத்தனர். வேந்தனாயிருந்த கரவேல்; பாஞ்சாலநாட்டைக் கரிகாலுடன் போரிட்டு வெல்வோருக்கு ஒப்படைப்பதாக அறிவித்து; வெற்றிபெற்ற கரிகால் மற்றும் துணை வர்க்கு ஒப்படைக்கப்பட்டது. கரவேலன்; பாவையுடன் தேற்கே பொதியைக்கு வந்துவிட்டனர். பாவை வாழ்ந்த மகேந்தமலையைப் பரசுராமனுக்குக் கொடுக்க; அங்கும் பூசலிட்டதால் கொல்லிமலைக்குச் சென்றனர். தண்டனைக்காலம் முடிவுற்றபோது முசு குந்தன் மற்றும் பரசுராமன் துணையுடன் பொன் ஆரம்-சீதையைக் கொடுக்கமறுத்த பாண்டிய இராவண நெடுஞ்செழியன்; மனைவி மண்டோதரியின் நாடான இலங்கையில் மறைந்து கொண்டான். கண்ணன்-கரவேலனிடம் பெற்ற அறிவாளர் வேளிர் படையைக் கரிகால் தனது தங்கைமகன் அனுமன்-செங்குட்டுவனிடம் ஒப்படைத்து; இலங்கைமீது போர்தொடுத்து வென்று; பொன் ஆரத்தைக் கைப்பற்றி ஆரத்தை அணிந்து ஆட்சிசெய்தபோது; தண்டனைக்காலத்துக்குப் பிறகும் இராவண நெடுஞ் செழியனிடம் இருந்ததால் ஆரம்-சீதை கறைப்பட்டுள்ளதாக ஒருவன் முறையிட்டான்; பொன் ஆரம் தீயில் இடப்பட்டுப்புதுப்பிக் கப்பட்டது. விசுவாமித்திரனால் குருதிப்பலியற்ற வேள்வியாகம் செய்யப்பட்டு வேந்தனான கரிகால்சோழன் தனது நாட்டைத் தங்கை மகன் செங்குட்டுவ பாரதனிடம் ஒப்படைத்துத் துறவுபூண முயன்றான். முசுகுந்தனும் பரசுராமனும் மீண்டும் மகத வேந்தன் பிரகத்தனுடன் சேர்ந்து போர்தொடுக்க முயன்றனர். கரிகாலும் செங்குட்டுவனும் படையினரைத் திரட்டி; வடதிசை இமையத்துறைவர் மீது போர்தொடுத்து அனைவரையும் வலுவிழக்கச்செய்து அனைத்துநாடுகளையும் கைப்பற்றினர். வடவருடன் நடந்த போரில் முசுகுந்தனைக் கரிகாலின் மகன் இளங்காரி கொன்றான்; பரசுராமனைச் செங்குட்டுவன் சுரசமாரம் செய்தான். பிறர் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டனர். சந்திரகுப்தனின் மனைவி ஹெலனின் வேண்டுகோளை ஏற்ற சனகன்; மீண்டும் மகதத்தையும் பிற வடநாடுகளையும் அவரவரிடம் ஒப்படைத்துக் குடியரசுகளாக மாற்றி; வேள்வி யாகங்களையும் முடி ஆட்சி செய்வதையும் தடை செய்தனர். சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பரதன் செங்குட்டுவனின் பாரதம் ஒற்றுமையுடன் திகழ்ந்தது.
    அயோத்தியாகாண்டத்தில் தசரதன் நதிக்கரையில் யானைவேட்டைக்குச்சென்று கண்ணில்லாத முனிவனின் மகனை அம்பெய்து கொன்ற தவறான செயலுக்காக வருந்தும்போது அம்முனிவன்; தனது தந்தை வைசியன், தாய் சூத்திரப்பெண் என்பதால் தசரதனுக்கு, பிராமணனைக்கொன்ற பிரம்மஹத்திதோசம்(12ஆண்டுதண்டனை)இல்லை எனக் குறிப்பிடுவதையும் அவர்களனைவரும் வேதத்தைப் பயின்றவர்கள் எனவும் காண்கிறோம். ஆனால் சம்பூகன் தவம்செய்ததாலும் வேதம் பயின்றதாலும் கொல்லப்பட்டதையும் காண்கிறோம். வால்மீகியும் வேடர்குலத்தவரே. சூத்திரன் என்றால் வைப்பாட்டிமகன். கேகயத்தில்மாமனின் நாட்டிலிருந்து பரதன் அயோத்தியை அடைய அன்றைய பயணத்தில் ஏழுநாட்கள் ஆனதாகக்காண்கிறோம். பலநதிகளும்; கங்கை எனவும், இலங்கை செல்லும் வழியில் கபாடபுரமும், தாமிரபரணி நதியும், பாண்டியனின் நாடும், மகேந்திரமலையும், மைனாக மலையும் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. சித்திரை மாதத்தில் இராமன் பிறந்ததாகவும் சித்திரை மாதத்தில் ராமனுக்குப் பட்டம் கட்ட தசரதன் முயன்ற தகவலும் உள்ளன. சேரலத்தின் பம்பை நதிக்கரையில் வாலி வாழ்ந்தான் எனவும் உள்ளது.
    ஆரண்யகாண்டம்: பத்து ஆண்டுக்குப்பிறகு ராமன் அகத்தியனை(காரவேலனை)க்காண தண்டகாரண்யத்துக்குத் தெற்கே சென்றதாகவும், அகத்தியன்; வாதாபி, வில்வலன் என்னும் சுரர்களை அழித்த இடத்தில் இருந்ததாகவும்; ராமன், இலக்குவன், சீதை மூவரும் கோதாவரிநதிக்கு நீராடச் சென்றதாகவும்; இராவணன் சீதையைக் கடத்திவர மாறீசனான பரசுராமனை நாடிய போது; பரசுராமன் தண்டகாரண்யத்தில் முனிவர்களின் தவத்தைக் கெடுத்ததால் விசுவா மித்திரனின் துணையுடன் தன்னை சேரலத்தின் கடல் எல்லைக்கு விரட்டிய இராமனின் வலிமையைக் குறிப்பிடுகிறான். பறவைத் தலைவன் சடாயுவான, புலவர் தலைவன் மாங்குடிமருதன்; இராவணனுடன் விவாதித்துச் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டி அறிவுறுத்தியவை (மதுரைக்காஞ்சியில்) உள்ளன. (சோழரின் தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர்களும்) காசியபனும், மகன் அருணனும் அவர்களது மக்கள் சடாயுவும், சம்பாதியும் உள்ளனர். இராவணன் விஸ்ரவசுவின் மகன், தனது தம்பி குபேரனிடமிருந்து படைகளைக்கைப்பற்றி விரட்டியதும் உள்ளன.
    கிட்கிந்தாகாண்டம் சுக்ரீவனை வாலி ஒற்றை ஆடையுடன்( பாதுகாப்பற்று, மனைவியை-நாட்டை இழந்து, படைகளற்றவனாக) துரத்தியதும்; வாலி இறக்குமுன்னர் அங்கதனிடம் ‘சுக்கிரிவனின் எதிரிகளுடன் சேரவேண்டாம்’ என வலியுறுத்தி (எதிரிகள் யார் என்பதை இராமாயணத்தில் காண முடியும்); வாலியும் சுக்கிரிவனும்; இந்திரனுக்கும் சூரியனுக்கும் பிறந்ததாகவும் உள்ளது. வாலி ஏழு ஆச்சாமரங்களை(ஏழு மலைநாட்டு [வள்ளல்} அரசர்களின் படையினர்) வீழ்த்தியவன். இராமனும் வாலியுடன் போரிட்டு ஏழு மரங்களையும்(ஏழுவள்ளல்களின் படையினரை) வீழ்த்தியதாக உள்ளது. இக்காண்டத்தில் ஏழுமலைக் காடுகளின் வரலாறும், அங்கு கரிகால்வளவனின் பாட்டனார்(கரவேலன்) நான்முகன்(விசுவாமித்திரன்) வாழ்ந்ததும், தனது நகரைத் தனது பேத்தி (கரிகாலனின் தங்கை பாவைக்கு) ஏமைக்கு வழங்கியதையும், மயன் மண்டோதரியை இராவணனுக்குக் கொடுத்ததையும், இந்திரன் மயனைக்கொன்றதும், (பாவை காரவேலனைக்காண பொதியைக்குச்சென்றதும்) இடம்பெற்றுள்ளன.
    சுந்தரகாண்டம் ; இராமனும் இலக்குவனும்; சீதையை எட்டுக்காளைகள் பூட்டிய(சூரியனின்)தேரில் அழைத்துச்சென்றனர் என வீடனன் மகள் திரிசடை கணவுகண்டதும் (சிலம்பு: ஒருதனி ஆழிக்கடவுள் தேர்மிசைக் காலைச் செங்கதிர்க் கடவுள் ஏறினன் என, மாலைத் திங்கள் வழியோன் ஏறினன்:”); இராவணனின் அமைச்சன், படைத்தலைவன் என இடம்பெறும் பிரகத்தனின் மகன் சம்புமாலி, அனுமனுடன் போரிட ஏழு படைகளை அனுப்பியதும் உள்ளது. இராவணன் அனுமனிடம் ‘நீ பிராமணரால் வேள்வியிடை அனுப்பப்பட்ட பூதமோ? நான்முகன் விடுத்த திகிரித் தெய்வமோ?’ என வினவுகிறான்.
    யுத்தகான்டம் இதில் பிரகத்தன் இராவணனின் சேனைத்தலைவனாக இடம்பெறுகிறான்.
    சேத்சென்னி எனும் பெயரில் சேத் எனப்து உலகமொழிகளில் பலவாறு : சேட் சேக் சேட்டு சேடி சாயிட் சேயிட் சேட்டன் சாத் சாத்தன் Saturn Head ஏட் சேத்தன் சேத்யா சாட் சத் ஜாட் ஜாத் சையட் சையத் சையிட் செயின்ட் சித் சுத் சூத் சூத போன்றும்; சாதியைக்குறிக்கும் சொல்லாகவும் மாறியுள்ளது. பழங்காலத்தில் சாத்தியர், சாக்கியர் எனவும்; மத நூல்களிலும் உள்ளனர். Contact and visit: email sariya.aivumaiyam@gmail.com and sariya, varalaaRRu aaivumaiyam Facebook

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: